Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

Είμαστε εδώ για τις ιστορίες








Είμαστε εδώ για τις ιστορίες

Διηγήσου μου συναρπαστικά τη ζωή μου και θα σε αγαπήσω
κ μετά θα κάνω και γω το ίδιο για σένα,

πάντα τρώγοντας σουβλάκια σε μια στάση του ΚΤΕΛ στην Κόρινθο,
εκεί μας θέλω

Είμαστε εδώ για τις ιστορίες

Τα τοιχώματα στο κρανίο μας είναι εικονογραφημένα
κ πρέπει να ανάψουμε φωτιά στο μυαλό μας
για να δούμε τις ζωγραφιές

Είμαστε εδώ για τις ιστορίες

Λέξεις φτιαγμένες μόνο από 7 γράμματα σαν νότες
τραγουδισμένες μέσα στο μάγμα του πυρήνα
με μια λαβίδα εξόρυξέ τες και πήξτες πάνω στην υγρή σου γλώσσα

Είμαστε εδώ για τις ιστορίες

Χαλιά αλμπίνοι χωρίς σχέδια και πέλος
δεν ξεχωρίζεις την καλή απ'την ανάποδη
σαν χέρι παραδουλεύτρας σαγρέ απ'τα πλυσίματα
ανοίγεις την μπαλκονόπορτα και τα αφήνεις στο κενό
υπάρχει μια χρονική στιγμή που το ιπτάμενο
απ'το πεταγμένο δεν ξεχωρίζει

Είμαστε εδώ για τις ιστορίες

Αν ο κόσμος αναποδογύριζε οι τρούλοι των εκκλησιών
θα γίνονταν αντρικά λουτρά και το μεγάλο μάτι
και χάζευε ιδρωμένα γεννητικά όργανα,αυτό που εξετάζει πάντα
απλά δεν το παραδέχεται

Είμαστε εδώ για τις ιστορίες

Πόσο κουράζει να ξέρεις μια πόλη αδιέξοδα καλά
Θέλω να κάθομαι ανάμεσα σε ζευγάρια που βλέπουν
 τηλεόραση αργά τη νύχτα αόρατος.Μόνο από τέτοια απόσταση
ακούς τους πιο ουδέτερους διαλόγους σαν κοσμογένεση

Είμαστε εδώ για τις ιστορίες

Οι μεγάλοι χώροι με κάνουν μπαλόνι ηλίου
χάνω την ισορροπία μου κ νιώθω πως θα απογειωθώ
σε μια έρημο θα πέθαινα από ζαλάδα,θα έχωνα
τα χέρια στην άμμο σαν σε ψευδολαβές αναρρίχησης κ
θα μενα εκεί τρέμοντας περιμένοντας τα πόδια να αρχίσουν
να ανυψώνονται

Είμαστε εδώ για τις ιστορίες

Αν βρεις σωστό αφηγητή,τι να τον κάνεις τον ιχνηλάτη;
Τους σωστούς ερμηνευτές κ να τους αγαπάς,
αυτό να κάνεις,τα συμβάντα άστα να παζαρεύουν την ιδιωτεία
του ολόκληρου

Τρίτη, 1 Μαΐου 2012

Διάυγεια



Αστέρια με συστήματα υδραντλιών διπλοποιούν  το παρελθόν
Ρασοφόροι εκδικητές ανεβασμένοι σε μέρες με αέρα πάνω στα γύρω-γύρω όλοι
κοιτούν την τρύπα του όζοντος και τη βαφτίζουν piercing του Θεού.

Μέσα στα κουτιά παραμυθένιες οντότητες
σκοτώνουν όσους τους κοιτούν με αληθινές φλεβαρίδες,τους ψιττακοποιούν
με όλα τα κανονιστικά Έι!Ψιτ αυτών που κακόμαθαν μια ζωή να εκπροσωπούν
αόρατους κατώτερους

Εκ του μακρώθεν όλοι είμαστε άξιοι για τα πάντα από κοντά
μόνο την αγάπη μπορείς να αιτηθείς όλα τα άλλα λιώνουν σαν λίπασμα μέσα
στα κορμιά των ανταγωνιστικότερων

Τα όνειρα της μνήμης τα βλέπω πάντα σε μικρές τηλεοράσεις από πορνομάγαζα του Άμστερνταμ.
Είναι το πιο ενδεδειγμένο format που μπορείς να τα πετύχεις.Μετά γίνονται γιγαντοοθόνες
σε στάδια ή μολυντικοί μικροοργανισμοί

Τόση ξοδεμένη χαρά,τόση ξοδεμένη υγεία σαν τον πεταμένο καφέ για τον οποίο
παραπονέθηκε στο μαγαζί και στον άλλαξαν αμέσως

Τις μέρες,κατέγραφε τις μέρες κράτα άρτια λεπτομερειακά ημερολόγια και θα δεις
όλη σου τη μοίρα καθαρή σαν βρισιά να ξεσκίζει και τα τελευταία ρούχα της αλήθειας
και να την αφήνει γυμνή και αιμόφυρτη να γυρίζει καβάλα σε ένα γκρίζο ρινόκερο
σε μια Εθνική φωτισμένη από παροδικά φώτα αυτοκινητιστών

Ο άντρας έχασε μια φλούδα απ΄το μυαλό του,έξυσε το κεφάλι του στην άσφαλτο
σαν πορτοκάλι στον τρίφτη του bar,ανασηκώθηκε και ένας πλακέ ημίρευστος καταρράχτης
έσκασε στην άσφαλτο,η κοπέλα με το μίνι φόρεμα άφηνε πια ασίελες παντομιμικές κραυγές και κλυδώνιζε όλο το κορμί ανάμεσα σε αναφιλητά έχοντας την αφύσικη κίνηση των ηρώων από πλαστελίνη στις ταινίες

Δεν ξέρω τι απέγιναν,έπρεπε να ξαπλώσω σε όλα τα παγκάκια της Αθήνας για να μετρήσω τη
θερμότητα των ξύλων και να πιω όσα περισσότερα μπουκαλάκια με νερό θα έβρισκα
μέχρι να κατουρηθώ αυτόματα μπροστά σε μια προτομή Εθνικού Ευεργέτη σαν σκυλί αμέτοχο,κυρτό,ανθρωποεξαρτημένο μόνο στους έμψυχους και στους παρόντες όπως θα έπρεπε να είμασταν όλοι μας.

Οι γονείς προσπαθούν να απασφαλίσουν λίγη ανεμελιά,τρέχουν σε ανθοκομικές εκθέσεις,πάνε στη
Βάρκιζα να φέρουν παγωτό και εικάζουν πως κάπου εκεί θα τριγυρνάω και γω και όντως κάπου εκεί
σκαρφαλώνω αλλά οι ζωές μας είναι τόσο ίδιες όσο του παραθεριστή στο ενοικιαζόμενο με το κατσίκι που πετρώνει και τον καρφώνει κατάματα καθώς πάει να το βγάλει φωτογραφία.

Ποιός τους άνοιξε την πόρτα; Ποιός παρήγγειλε πίτσα και έδωσε την διεύθυνσή μου;
Η θολή κοινωνική ποτίστρα μου γέμισε το στόμα βδέλλες,οι πηγές στα βουνά πρέπει να έχουν αυτοκόλλητο με τη σύσταση κολλημένη στη λιθια,οι αστοί πρέπει να έχουν τατουάζ με τη σύσταση κατάσαρκα την πλάτη.Από που έρχεσαι,που πας,τι ψάχνεις,από τι πάσχεις,τι γενετική προδιάθεση έχεις και για ποιές παθήσεις,μια εξονυχιστική βόλτα πίσω απ'τα σκαμπό ενός beach bar και μάνι μάνι όλες οι info-πλάτες εύγλωττες με μια ελεγκτική μακρόσυρτη ματιά.Αυτές είναι ειλικρινείς ανθρώπινες σχέσεις.


Kατά τα άλλα όπως πάντα κάπου εδώ ξεκινά το διαυγές.Αλλά ποιός το αντιλαμβάνεται εγκαίρως ,για πόσο το θυμάται και πως το τιμά ως διαυγές;