Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2015

Ανάποδος Θεός

Γραφεία τελετών με γραμματοσειρές ζαχαροπλαστείων,



μαγικές αγορές με γραμματοσειρές γραφείων τελετών,


το που θα κατοικήσω θα εξαρτηθεί μόνο απ'την υποβλητικότητα της εισόδου,



δεν πάω ποτέ εκκλησία...πάω πάντα στα κεράκια.




Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2015

Μπαλκόνι επιτάφιος στο Παγκράτι





Κωφάλαλοι,κουλοί ανακρινόμενοι
ομολογούν τα πάντα με τα μάτια
και κάτω απ'το χαλί μια καταπακτή
για να έχουν όνειρο οι τερμίτες
μια μέρα να κατακτήσουν το διάστημα



Πέμπτη 13 Νοεμβρίου 2014

Κολυμπώντας



Τα κουφά δίδυμα απ'το Βέλγιο
αν ζούσαν λίγο ακόμα θα γίνονταν
δυο μεγάλα σκουλήκια

Κουφοί,τυφλοί,επικοινωνούμε με σχήματα
ρομβοειδείς ατασθαλίες,σφαιρικές αγάπες,κοίλες ηδονές

Η πισίνα έχει για δώρο μια πολυκατοικία
και αποδυτήρια φυλακής,το νερό είναι θερμό κ οι υδάτινοι
ορίζοντες γεμάτοι ιπτάμενους βρεγμένους άντρες

Μου συνέστησαν να κουβαλάω όλα μου τα πράγματα μαζί μου επειδή κλέβουν.
Αυτό θα συνέστησαν και στους κλέφτες οι οποίοι θα χαμογέλασαν ζεστά κ
θα είπαν "Ωχ!ΟΚ!"

Όλη η ομορφιά που δεν φτιάχτηκε για μας
μας κεντρώνει σε κάτι παραπλήσιο

«Ξέρεις κάτι;Δεν ήταν ποτέ γραφτό να είναι δίκαιο» είπε το χέρι καθώς
άρχισε να απεμπλέκεται απ'τον στύλο του μετρό κ καθρέφτισε την πιθηκίσια
παλάμη του στο τζάμι

Όλοι έχουμε πιθηκίσιες παλάμες κ μ'αυτές γρονθοκοπούμε τη Φύση

Ο φόβος εντοπίζεται σαν στίγμα ραντάρ ένα δυο εκατοστά
κάτω απ'το κλουβί του θώρακα



Μετά θα'ναι;



Τι απέγιναν όλοι εκείνοι οι πιστοί;Τι είναι όλη αυτή η σιωπή; 

Τρίτη 1 Ιανουαρίου 2013

Christmassacre



Όταν δεν φοβάμαι να πάρω ανάσα
βλέπω τα Χριστούγεννα να έρχονται καταπάνω μου

Γραμμές υποδεκάμετρου πάνω σε μια πλαστελίνη
στερεοποιούν τον κόσμο

Ο δρόμος ο μεγάλος με τα απέραντα πεζοδρόμια
στο πλάτος τους κατηφορικά

Παγοδρόμια-δεν έχεις καμία τύχη εδώ-
Νομίζω πως καταλαβαίνω παραπάνω απ'τα μισά

Μεγάλα σχέδια,κούφια η μέρα που τ'ακούει

Κοίτα δεν μπορείς να κάνεις και πολλά
σφίξε με πάνω σου μέχρι να πιέσουμε
το ζυμάρι του κεφαλιού μας στη φόρμα
που έχει σχήμα καρδούλα
και μετά θα πάρω το λεωφορείο
κοιτώντας τα ασπράδια στις ελλείψεις των ματιών
των μαύρων κ θα χρησμοδοτήσω
στο πιαστράκι ένα καινούριο-παλιό πλυμένο χρώμα

Μεγάλη τεράστια ζωή
έχεις και συ τα δίκια σου

Πουγκιά γεμάτα αίμα
απ'τη μακάβρια αρχαιότητα
κ τα κόκκαλα κουπιά
κ τα σωθικά ζώα υποβρύχια
κ τα μάτια περισκόπια
κ τα στόματα δίνες
κ οι ψυχές αβύσσειο ψύχος
βιοφωταυγές σαν
ουράνιο τόξο σε γραμμή παραγωγής

Προσσεληνώσεις καβάλα σε σκουπόξυλα
βεγγέρες με εχθρούς,τριάντα εκκλησιές
κ τρία ξαποστάματα,κρυφτό στα μεσοδόντια,
άλματα εγκάρσια κ αναπηδήσεις στο
ελαστικό κουκούτσι ως την τρύπα του λαγού κ
πάλι μέσα.

Αγαπώ το ωμέγα και το θαυμαστικό!

Περισσότερα θα αναρτηθούν την επαύριον
στη πίσω πλευρά της περιμέτρου του τεράστιου κοκ
μαζί με μια ταυτολογική ακτινογραφία στην ύποπτη
δαγκωνιά

Θα τον βρούμε τον άτιμο
κ θα τον πετάξουμε μέσα μας
σαν δεύτερη ανατομική σόλα


Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2012

Ασανσέρ




Μέχρι να τρέξει αίμα,όλα είναι χιούμορ
ο Άγιος Βασίλης κοιτάζει σαν σε περισκόπιο μέσα απ'στην καμινάδα
τις διακεκομμένες των ταξιδιών του Μάρκο Πόλο
στις Υδρογείους των παιδικών γραφείων
και μετά θαρρείς ξεθαρρεμένοι πάμε για μπάνιο
στα ψυγεία ξεφτιλισμένοι από υγεία
σπάμε τις κρούστες στις παγοθήκες με τα μεγάλα
των ποδιών μας τα δάχτυλα

Κι έπειτα όλοι πίνουμε χυμούς για τη ζαλάδα
και τα ζάρια απ'τα επιτραπέζια μασάμε κάνοντας τσιχλόφουσκες
που απάνω γράφουν τον αριθμό που θα κερδίσει
στους αγώνες ερωτικού μασάζ στον αέρα
μετά από πτώση από ρετιρέ

Έχεις αρκετά αφράτο μυαλό για να αντιπαρατεθείς
με τους καλύτερούς σου κι αυτή τη μέρα κύριε αμφισβητία της μοίρας
μπορεί σήμερα να είναι κουρασμένοι ή πολυδιασπασμένοι
ή στις καλές του ή απ'τα παιδιά τους μαλακωμένοι
και να κερδίσεις μια αιχμηρή ατάκα στο δόξα πατρί
σαν τον Σαμσών στους ώμους του Σίσσυφου
που περιμένει να βγει το συγκρότημα καλοκαίρι στο Λυκαβηττό
κι όσο περιμένει και περιμένει έχει τραγουδήσει με δάκρυα
όλα τα τραγούδια μόνος του κι ακόμη χειρότερα έχει φτιάξει και δικά του

Βίλες γύφτων  με δόντια χρυσόδετα βρομάνε οπλοχρησία,
αλλά στις πισίνες τους βλέπεις σιλουέτες επιβλητικές να ξεκοκαλίζουν
λείες από ληστρικές επιδρομές στα ζάμπλουτα περίπτερα
των προαστίων,η ροζ τσίχλα σηκώνεται στον ήλιο
για να εκτιμηθεί κι όλοι φιλιούνται στο στόμα καθώς τη μασουλούν
σαν γνήσιοι Καμοριανοί

Νομίζω ότι θα γεννήσω ένα μαρασκίνο απ'το ρουθούνι μου
είπα στον άντρα μου ενώ παίζαμε πέτρα-ψαλίδι-μολύβι-χαρτί
ο ένας με το χέρι του άλλου χωμένο στους κώλους μας

Θες να πεις κάτι άλλο;Όχι είμαι απασχολημένος κάνω το τενεκεδάκι
στο ράφι ενός λούνα παρκ,τα πυρά είναι αληθινά κ τα δώρα ζωντανά

Ήμουν καταδικασμένος να νιώθω τον έρωτα του ασανσέρ
για τους επιβαίνοντες,γι'αυτό και σ'όλα μου τα όνειρα
βλέπω οροφοδιαμερίσματα χωρίς τοίχους




Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2012

Επιτραπέζιοι θρύλοι




Προσθέτοντας ένα στίχο
και διακόπτοντας για δέκα κάμψεις
Πόσο ζυγίζει το πνεύμα;
Διαιτολόγε απήγγειλε την ένδειξη της
ζυγαριάς μου

Άχρηστος σαν μια γόμα στη μέση
ενός μολυβιού,ακρυλικός με κεράτινες
αποσπώμενες άκρες,ό,τι κιτρινίζει πάνω μας
πρέπει να κόβεται

Νομίζω ότι κόκκινο πρέπει να είναι
το εναρκτήριο πλακίδιο σε κάθε επιτραπέζιο
στο τέλος απλά πρέπει να γίνεσαι το ζάρι εσύ

Τραβώντας το σκουφί σε πορσελάνινα κουκλάκια,
σηκώνοντας τα φουστάνια τους,παίρνωντας αγκαλιά τα μισοκρυμμένα
λαγουδάκια,τα σπας,ό,τι φτιάχνεται μπορεί να είναι
για πάντα μισό

Ξανθωπές τρίχες σε όλο μου το σώμα,
το αλκόολ είναι το αίμα της νύχτας,
το καλοκαίρι αποχωρεί χρωματικά από πάνω μας,
εποχή σαν ακάματος ιδρώτας,εκδίκηση ενός
Φθινοπώρου μετανάστη

Όταν έρχεσαι με ξένους ξινίζω,πρέπει να συστηθώ
σαν ξεχωριστό ενσυνείδητο μέλος που ακρωτηριάστηκε
σε τροχαίο,ευτυχώς που υπάρχουν τόσα δέντρα σ'αυτήν την αυλή,
και περηφάνια στη φωνή σου

Αισθάνομαι παντοτινός σαν τσίχλα κάτω από κάθισμα
που ακούει μόνο τους ήχους των ταινιών κι αλλάζει χρώματα
ανάλογα με το φωτισμό της δράσης
Εσύ δεν φιλάς ποτέ,το έχω πάρει απόφαση,
ας αλλάξουμε την κοινωνία,είναι πιο απλό.