Ξελευθερία ή η ζωή του Στρίφουλα

είναι εκεί το μικρό box που μέσα του ζει
το τιτάνειο φλοξ, είναι εκεί το ακλόνητο dock
όπου μέσα του ζει το ζιζάνιο clock

ο κόσμος είναι βιαβόητος μα
η ψυχή του μικρή,
ομπρελοκατασκευές
για τη βροχή,
ομπρελοκατασκευές
για τη βροχή,
όμπρελόκατασκευές για
τη βροχή

στα άδεια κοτσίδια των φρυγανιών
μεγάλες λίμνες παγωμένων τηγανιών
και στα μουχρώματα άδεια ποτήρια
σφυρίζουν άπλυτα σαν γιγάντια φίδια

εγκελαδος,κάνει ρίχτερ,μέτρα τη μερκάλι,
πέψη της πυρκάλι,ετυμηγορία,ίσια μαλακία,
ντει,,ντει,ντει,ερμαφροδιτεραίοι και μέσα
στο σλιπ αυτη η μπόχα να μαθαίνει να οδηγει,
δεν της το 'χα,μύριζα,μύριζα πολιτική
πνιγμένος στα τσιρώτα,σαν άτακτο παιδί

φέρτε τη λαική να μας δώσει show
την αρετή,την αρετή μες στην οσμή του ζώου
και τα μεγάλα τα καρπούζια να φάνε
νιοτη και κουλούρια να γίνουν ένα
με τις φράουλες που είναι τίγκα στα
σπυριά και στις ουλές και 3,2,1 τώρα
 κάνει της μάγισσας η μύτη
που τσουλιθρίζει το σπουργίτι
και σπάει το πόδι της η πλάση

Παρακαλώ δεν κάνει κρύο,ας γίνει
αύριο η μαρμίτα και μες στην κρύα κουστωδία
να γίνει η καρδιά ζακέτα,έδρανα και
μαρμάρινα στασίδια,με αρχικά μιας κάποιας
περεστρόικας,χωρίς να δω δεν είδα εδώ
τα ίδια και τα γαμάτα τα αστράκια απ'τα μπουνίδια

σβιν,σβιν,σπιν,σπιν και νεογιούχα
ανατινάζοντας την τίγρη της Βεγγάλης
βεγγαλικό παρατημένο στα ουράνια
απ΄τους θυσσάνους ξεροχύνει μιας μασχάλης

μεγάλη τώρα θέλω να ρθει υστερία
να γίνει μία με τον κώλο της μαιμούς
που χάσκει ξέμπαρκος στα σένια θεωρεία
και τη σοπράνα γιαουρτώνει με φαλλούς

απρόσμενα ανοίγουμε την πόρτα
και όρθιο το δελίβερυ  γυμνό
το κόσμο του κρατάει στην απόχη
και το μικρός του το νησί σ'ενα γκρεμό

Βερβερίνοι,αβορίγινες και κρεολές
διάνοιες,ξαποσταμένες στα πιαστράκια
λεωφορείων,ανάσκελες τριβαδικές
παράνοιες  λιμνάζουν στα ρυάκια
των φορείων,

μές στη μέση,μες στη μέση
έμαθα να κάνω κοιλιώμενες και κούνιες
ταυτοχρόνως,
μες στη μέση,μες στη
μέση,καμπούριασα μ'ενα λοστό τον χρόνο,
μες στη μέση,μες στη μέση,
με αϋπνόσακο έσβησα το μάτι,
μες τη μέση,μες στη μέση,μες στη μέση,
οι εφιάλτες μου νεροτσουλήθρες στη Βαγδάτη

Κίσσα μαύρη έκλεψε δυο χορδές σπασμένες,
στη φωλιά της έκλεψε μελωδίες κλεμμένες,
μέχρι να το αρθρώσουμε,το'χουμε ξεχάσει,
πόσα θες μετασεισμέ να με αναταράξεις;

Ο ναυαγοσώστης μου γέμισε με μένος,
δίπλα στην μπανιέρα μου κάθεται ο καημένος,
έφυγε το τσίρκο μας,πήγε σ'άλλη πόλη,
το 'φαγε ένα Χερουβείμ και φτυστήκαμε όλοι

Χρυσούγεννα,λεφτούγεννα,
κοψοχρονιάρα μέρα,
απένταροι,ημιάεργοι με αιθερικό πατέρα
ζώοφιλοι,ορεσείβιοι,αστεομαγεμένοι,
περιχαρείς,υφάλμυροι,ανθρωποσυλλημένοι

Twittoem Οκτώβριος 2011: Το κούρεμα

Μην φοβάστε την αγάπη,δεν υπάρχει,
καλύτερα να πάτε για κούρεμα,
μια υπέροχη Τροικάνα,
θα σας δείξει άγριους στο κόσμο,
όσο πρέπει,για να αγαπηθούν
 μεσα απ΄τη κρίση τους,
οι ίδιοι

Μπορείτε να τραγουδάτε την ώρα
που ο κύριος με τη λευκή ποδιά
θα σας παγώνει το σβέρκο με το ξυράφι,
το κόκκινο άσπρο περιστρεφόμενο,
γάζες,αίμα και φρέσκα τηλεπεριοδικά,
ψεύδος μέσα στις γυαλάδες των ψαλιδιών
παντού γυαλάδες στα κουρεία


Παγκόσμιες ημέρες,άχρηστες,
σαν αντρικές κομμένες τρίχες,
γεμίζουν το πάπλωμα του κόσμου
και ζεσταίνουν τα πόδια των πολλών,
με πετσοκομμένη σημαντότητα και
και ακρωτηριασμένες συνθήκες,
χωρίς κάτοχο, χωρίς δημιουργό,
άσπρες και κόκκινες περιστρεφόμενες λωρίδες,
χαρά,χαρά,χαρά,χαρά,χαρά!

Ποτέ με ψαλίδι,πάντα με τη μηχανή
στη σκάλα 2,όλο το κεφάλι,
όταν με αγγίζει,γεμίζει το μυαλό δελφινοφάλαινες,
και τα παχουλά ζεστά χέρια του
είναι σαν να κάνουν εμπειρογνωμοσύνη
σε ένα υπέδαφος με ημερομηνία λήξης

Τα πιο ερωτικά επαγγέλματα ξεφεύγουν
της κοινής γνώμης,σε όλα τ'άλλα πέφτει μέσα
,γαμημένη,καινούρια πράγματα γεννιούνται
νεκρά και κυβερνούν και τρέφονται με θλίψη

Κάποτε οι κουρείς θα αντιλαμβάνονται
τηλεπαθητικά τις σκέψεις μας σαν μας
αγγίζουν τα κεφάλια με τα ψαλίδια
και τότε θα τα αφήνουν κάτω
και θα μας παίρνουν αγκαλιά

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί οι άνθρωποι θέλουν να τρώνε
θαλασσινά δίπλα στο κύμα και όχι κρεατικά δίπλα στα
σφαγεία,ίσως γιατί τόπος  μαρτυρίου του καθενός
δεν είναι εκεί που πεθαίνει αλλά εκεί που καταλαβαίνει
πως τον σκοτώνουν 

Γι'αυτό ας κουρευτούμε,αναμένοντας καρτερικά το έπαθλο
της καραμέλας ούζου και με καινούρια πεταχτά αυτιά
ας κοιτάξουμε ψηλά εκεί που πετάει ο Superman,
όλο και πιο ξεθαρρεμένα,μοστράροντας το άπλυτο βρακί του
και ρένοντας με νεκρές τρίχες εφηβαίου τον κόσμο που
παραληρεί από κάτω για να τον σώσει απ'τη ναρκοθετημένη
φαντασία  

Ούτε η τέχνη,ούτε η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο
γιατί ο κόσμος δεν θέλει να σωθεί,θέλει να νικήσει

Love has made a Love tattoo

Ο κόσμος είναι ήδη τέλειος

Δεν υπάρχει κάτι να αλλάξεις σ'αυτόν
Ούτε στον εαυτό σου
Όλα αυτά είναι εγκλήματα
Καινούρια

Ο κόσμος είναι ήδη ολοκληρωμένος
μόνο που είναι χρησιμοποιημένος και έχει γεράσει
σαν το λουλουδιαστό σχέδιο σε μια
τσαλακωμένη χαρτοπετσέτα μετά από γιορτινό
τραπέζι

Ο κοσμός είναι ήδη δικαιωμένος
σαν της στριγγλιά απ΄την κιμωλία στον μαυροπίνακα
όλα τα σχολεία που φτιάχτηκαν ποτέ
γι'αυτή φτιάχτηκαν

Πικετοφορώντας με παγοπέδιλα μέσα στη μπανιέρα μου
"Οι απλές κουβέντες είναι εικόνες"

Πικετοφορώντας στα μάτια που γκομενιασμένου πότη στο κωλόμπαρο
"Η αναλυτικότητα είναι λεκτικός καρκίνος"

Πικετοφορώντας ανάμεσα στην ανακάλυψη και την γραμμή παραγωγής
"Η επιστήμη δεν ξέρει να πεθαίνει με σθένος"

Πικετοφορώντας πάνω απ΄το βραχό όπου γαμάει ο άντρας που ακολούθησα έναν άλλον
"Ο έρωτας έχει κάνει τατουάζ την αγάπη"

Love has made a Love tattoo!

Βρίζουμε τους ξένους για λεξιλογική πενία
Κι όμως δεν έχουν άλλη λέξη για την
αγάπη κι άλλη για τον έρωτα
κι αυτό είναι πλούτος,σοφία και
ασυνθηκολόγητη εμπειρικότητα .

Η αμφισημία είναι ο μονόδρομος της κιβδηλότητας
Η πολυσημία είναι ο μόνοδρομος της πίστης

Η αγάπη έχει ένα τατουάζ για την αγάπη
Ο έρωτας έχει ένα τατουάζ για την αγάπη

Η αγάπη έχει ένα τατουάζ από αγάπη
Ο έρωτας έχει ένα τατουάζ από αγάπη

Η αγάπη έχει ένα τατουάζ τη λέξη "αγάπη"
Ο έρωτας έχει ένα τατουάζ τη λέξη "αγάπη"

Η αγάπη έχει ένα τατουάζ αγάπης
Ο έρωτας έχει ένα τατουάζ αγάπης

Ο έρωτας έχει τατουάζ την αγάπη
Ο κόσμος είναι ήδη τέλειος

P.S(η ΨΙΤ) υπό Dustin O'Halloran - Lumiere

Twittoem Σεπτέβριος 2011: Let's go all ninjas!

(Στο τέλος κάθε μήνα  σταχυολογώ τα πιο γοργόφτερα  tweets της προσωπικής μου φωλεάς και τα διαμορφώνω σε ένα click n'cut μηνιαίο αλμανάκ με τη μορφή ποιήματος)

Let's go all ninjas
παιδιά της χώρας του δύοντος ηλίου
ας σφίξουμε τα δυο κορδόνια γύρω απ΄τη μάσκα μας
κι ας πάρουμε τα σουρικέν από marshmellows

Let's go all ninjas
είμαστε το μανίκι στο πουλόβερ που παλεύει
να αποκεφαλίσει τη λαιμόκοψη με μια κατάνα
ελληνική ,την "Κατάντια"

Let's go all ninjas
ας επιβιβαστούμε στην αιμόπτηση,οι ατζέντες μας
είπαν πως πάντα καταλήγει σε αεροπορικό
αλλά ποιός ξέρει ,ίσως όχι αυτή τη φορά

Let's go all ninjas
ας αναποδογυρίσουμε τα χέρια των προσευχητών
σε χέρια καταδυτών από βατήρα κι έπειτα ας
πείσουμε τους νεκροθάφτες να απεργήσουν

Let's go all ninjas
είμαστε φανατικοί και μας λυπούνται οι τρελλοί
είμαστε νεογέννητοι και μας στήνουν στα 4 πόδια
ζεστές γλώσσες του twitter

Let's go all ninjas
πριν το ρόγχο μας θα κάνουμε την αυτοκριτική μας
για όλες τις σφαγές και τις δολοφονίες πολεμικών παιχνιδιών
πιο πριν απαγορεύεται γιατί θα καταλήξουμε  ή παπάδες ή αριστεροί

Let's go all ninjas
ας ξεκαρδίσουμε με το τηλερωτικό μας χιούμορ
αυτούς που δεν θα έχουμε ποτέ και ήδη θα τους
εχουμε συλλήσει παρουσία συντρόφου

Let's go all ninjas
ας γίνουμε ουραγοί του πνεύματος
μόνο έτσι θα μείνουν τα καπούλια μας αλώβητα από
αφηρημένους ομότεχνους εφαψίες

Let's go all ninjas
ας κουφάνουμε κολοκύθες κι ας φτιάξουμε σκιαχτικά
φωτιστικά κι ας εξαπολύσουμε επίθεση με ψευδά φωνήεντα
στα χείλη των βραδινών newscasters

Let's go all ninjas
οι θρήσκοι και οι τηλεορασάκηδες ακόμα μασουλάνε
δυο προιόντα που έχουν λήξει,ας του το γνωστοποιήσουμε
με ένα somersault καρφί στο Λιμβικό πέλαγος

Let's go all ninjas
ας κρατήσουμε όμηρο τον Παρθενώνα
είναι το μόνο για το οποίο θα νοιαστούν
κι ας ζητήσουμε για λύτρα τους πιο διαστρεβλωτικούς
βιογράφους του εξωτερικού

Let's go all ninjas
ας προπονηθούμε εξαντλητικά στην ανεργία
στη χώρα που σε τιμά όσο αμοίβεσαι πενιχρά
ας ρίξουμε τους μεσάζοντες στο βαθύ παν-σοκ που τους
αξίζει

Eνυδρείο

όλες  οι μουσικές που εξέπεμψα ήταν διασταλτικές ομιλίες
ανθρώπων που κουτσομπολεύαν πάνω απ΄το νερό

όλη η αχρησιμοποίητη ικανότητα δεν με βοήθησε να
μετριάσω την αστραπιαία απέχθεια για την φωνή του πατέρα μου
όταν μιλάει για δουλειά στο τηλέφωνο

Και μέσα σ'αυτό το ενυδρείο το πρόσωπο μου γίνεται σαν καρικατούρα
στην κοίλη πλευρά κουταλιού,
ζηλεύω τα ψάρια γιατί βλέπουν την ομιλία τους,
θα θελα να μη γράφω λέξεις αλλά να λέω φουσκωτές,ανυψωτικές,γυαλιστερές
μπουρμπουλήθρες,το σχήμα είναι το νόημα,πάντα ήταν

Κυνήγησα τον εαυτό μου να βρεθεί σε ένα μεγάλο υδραυλικό σπίτι
που ζούσε τεχνητά μια Belunga το πιο όμορφο ζώο του πλανήτη και το πιο καλοσυνάτο
και το πιο ανθρωπομορφικό,περιδιάβαινε μπρος πίσω σε όλο το βάθος τις υαλικής
δεξαμένης αλλά όταν ήρθε κοντά και άρχισε τα παιχνίδια με τα μικρά παιδιά της Ισπανίας
είδα το ευδιάκριτο μουνί της.Αηδίασα.Όλο η παραμυθία γέμισε ρωγμές.Σκέφτηκα κύκλους
ωορηξιών,υποβρύχιες πείνες,σιωπηρά σκότη μετά τις ώρες επισκεπτηρίου,καυτές επιελισσόμενες κορδέλες αίματος σε υποβρύχιες γέννες,τέραστια ακυβέρνητα κουφάρια κολλημένα στην επιφάνεια με την κοιλιά εκτεθειμένη, αλλά ούτε μια
στιγμή δεν σκέφτηκα την απελευθέρωση,μόνο τη βιολογική αποστολή και τη θνητότητα,τον ρόλο πίσω απ'το ρόλο,το καλό ζωό αυτό που σώζει παιδιά στα ναυάγια,που πηδάει στεφάνια, που τραγουδάει,που κταβυθίζεται,που τρώει ψάρια αμάσητα, που είχε φάτσα σαν να γελάει,οφείλει να μην έχει μουνί.

Μέσα στου κόσμου τα κάθετα ενυδρεία
όλες οι βιτρίνες είναι εκκλησίες αφού
έχουν μια πλευρά έκθετη στο πραγματικό νερό

Μέσα στα σπίτια οι άνθρωποι προετοιμάζονται
για την είσοδο στο νερό, στο ρεόν,στο καμπύλο
κουμπώνονται και παίρνουν ομπρέλες όχι για το κρύο
αλλά για να εξακοντίσουν τα υδάτινα ρεύματα
των συνοικιών,να μείνουν απροσβλητοι στο βρέξιμο
του ωκεανού που έφτασε,μας έχει καλύψει

Και το παιδί που αφέθηκε ζαλισμένο στο κενό
όπως σε τόσα ατυχήματα έμοιαζε να μην έχει τίποτα,
μαι βαθουλωμένη οροφή αυτοκινήτου,4 όροφοι κατάδυση
θα έπαιρνες όρκο αν δεν έβλεπες το αίμα και τη οριζόντια
χαρακιά που διέσχισε το πρόσωπό του,πως απλά
βούιζαν τ'αυτιά του,ένας φίλος που του μοιαζε με το
πρόσωπο κολλημένο στο κούτελό του και οι
τραυματιοφορείς να του περνάνε σαμάρια και νάρθηκες,

ποιός βγάζει το νερό στους αυτόχειρες τη στιγμή που πηδάνε;
όλοι μόνο για κάνουνμπάνιο πηγαίνουν

Σε τέτοιες περιπτώσεις όταν πας  να τους αγγίξεις
 καταλάβαινεις πως εχουν ριζώσει,πως το βάρος του έχει φτάσει να
γίνει ίδιο με ένός χωμάτινου διαύλου στο σχήμα του σωματός του
που φτάνει σαν φόρμα γλυκού από πλεξιγκλάς ως κάτω στο καυτό μάγμα,
αλλιώς όλα τα άλλα του, τα σέα του,τα μέα του,τα μάτια του,τα δικά μας, τα καθ ήμας,
ανήκουν κατά κράτος στο νερό της επιφάνειας ακόμα,
δεν μπορείς να του πεις έπρεπε να κολυμπούσες
θα σε δέσουν,αλλά κάποια μέρα η τεχνολογιά
θα μας το επιτρέψει να το λέμε

Τα μαγνητάκια στην πλάγια πλευρά του πλανήτη
πως αλλιώς θα τολμήσουν το οριζόντιο βήμα,
που θα στερεωθεί στο κενό και θα τα αποκολλήσει,
αν δεν καταλάβουν πως ζουν ήδη μέσα στο νερό;

Συντριβάνι

Και τα συντριβάνια στα λιμνάζοντα ύδατα κατατάσσονται...

Συντριβάνι by PseudoNeo

To ξεβράκωμα

Πήγαινα βόλτα και είδα τη βιτρίνα.Είχε δυο μάνεκιν. Το ένα φωτισμένο, το άλλο σβηστό.Έβγαλα το κινητό και άρχισα να βγάζω.Την άκουσα «Ε! Κύριος!».Γύρισα και κοίταξα ψηλά σε ένα μπαλκόνι του πρώτου.Μια 45αρα με πιτζάμες.Η φωνή της ήταν ήρεμη αλλά από κάτω τριζοβόλαγε μένος που πετιόταν και άνοιγε μικρές τρύπες σαν από κάφτρες στο στρωτό τόνο του λόγου της.«Γιατί βγάζετε φωτογραφίες.Το μαγαζί είναι δικό μου».»«Βιτρίνα είναι κυρία μου,τι θα πει γιατί βγάζω;Τι έχετε πάθει όλοι τελευταία με τις φωτογραφίες;».«Μα αυτη δεν είναι δα και κάποια βιτρίνα από κάποιο μαγαζί πολυτελείας,δεν έχετε λόγο να την φωτογραφίζετε.Τι σας αρέσει δηλαδή τόσο;» είπε ειρωνικά.«Φωτογραφίζω κάτι εσώρουχα για να τα δείξω στον ενδιαφερόμενο» έκανα να δικαιολογηθώ βλακωδώς.«Αυτά, να τα πείτε αλλού όχι σε μένα.Αν δεν φύγετε αμέσως θα καλέσω το 100».Αυτό ήταν.¨Ενα μοιραίο λάθος από μέρος μου,ένα από εκείνης.Προσπάθησα να διαφύγω δια του ψεύδους,εκείνη έβγαλε στη φόρα την πραγματική της εικόνα για μένα.100 παρανοηδείς προβλητικές πετάχτηκαν μες στο κεφάλι μου για το τι πίστευε πως εκπροσωπώ στο δρόμο,στη ζωή,στην ίδια την ύπαρξη ακόμα,και οι 100 οδήγησαν ραγδαία στον ακόλουθο πακτωλό:«Αντε γαμήσου μωρή τρελλή μαλακισμένη,που έχεις γεμίσει το κρανίο σου σκατό απ΄το φόβο!Θα σου μαγαρίσω τα σώβρακα;Ή θα τα στείλω στη συμμορία να δει αν εγκρίνει τη λεία να έρθει να στα βουτήξει!Παλιοκυράτσα αρχομανή!»«Να πας!» κατάφερε να ψελλίσει αποσβωλομένη.Μάλλον η ευγένειά της και το τακτ με το οποίο είχε περιχύσει την τέχνη του  να απειλεί ανθρώπους με αστυνομίες επείδη βγάλαν φωτογραφία μια σωβρακοβιτρίνα δεν εμπεριείχε plan b για καταστάσεις διαχείρισης ανάλογων αντιποίνων.Με κρίνεις αξιόποινο,θα σου φερθώ έτσι ώστε να το αξίζω και να το υποστηρίζω.Δεν είμαι καλός άνθρωπος,καιρός να το μάθουν κι άλλοι!