Τwittoem Μάιος 2011: Δεν μπορείς να χαρείς αγανακτισμένος

(Στο τέλος κάθε μήνα θα σταχυολογώ τα πιο γοργόφτερα  tweets της προσωπικής μου φωλεάς και θα τα διαμορφώνω σε ένα click n'cut χρονολογιακό αλμανάκ με τη μορφή ποιήματος)

Όταν ακούω πολιτικούς να μιλούν μου έρχεται πάντα στο μυαλό η φράση
"υψηλά για την εποχή επίπεδα"

αφού νομίζω πως το πνεύμα δεν είναι τίποτε άλλο από ένας βαρύς εθισμός
στην επιχρωματισμένη ανάσα

Κατέβηκα μετά από χρόνια σε  πορεία και άλλαξα πολλές θέσεις
 έχω όμως το δικαίωμα να περιγράφω το αγουροξύπνημα όσο και το ξύπνημα

Οι ιδεολογίες δεν μένουν εκτός, γίνεται σιγά σιγά σαφές δεν κασσανδρίζω
έχουμε συνδιαλλαγεί πολύ  ως pixels συμβόλων και λογότυπων
για να αιτηθούμε μια άφιρμη αμεσότητα

δεν θέλουν  τους ακραίους που μονοπωλούν γιορτές και γενικεύουν φάρες
έγραψα  πως θα 'ρθουν να πουλήσουν φυλαχτά με τίμιο ξύλο της Κερκόπορτας
επικίνδυνο αστείο αλλά για ποιόν;

Το να φωνάζεις μπροστά σε ένα σομόν τοίχο είναι βία
πρωτίστως για τον ίδιο σου τον εαυτό
σαν το σκύλο  που ένα καλοκαίρι ολάκερο γάβγιζε τα σουρσίματα στην κληματαριά
δεν ξέρω τί ένιωσε όταν μια μέρα είδε το ποντίκι στο μωσαϊκό
δεν ξέρω τί θα νιώσουμε όταν ο εχθρός μια μέρα μας κοιτάξει
 και απαντήσει ειλικρινά στην Ερώτηση

αλλά είναι κάτι νέο που θυμίζει παλιό
το κέντρο χαρακτηρίζεται απ'την πύκνωση όχι απ'το σημείο

είδα ανθρώπους που έμοιαζαν σαν ενδοδιαστατικά πλάσματα άλλων συνθηκών
στη μνήμη στεγανά τοποθετημένοι σε  φεστιβάλ, συνοικιακές ταβέρνες,σκαλιά πάρκων,
καθίσματα θεάτρων, χερούλια λεωφορείων,καναπέδες οικογενειακών γιορτών
και συνειδητοποίησα πόσο καιρό είχα να δω τέτοιου είδους ανθρώπους σε κοινή μοίρα
καθαρούς, περήφανους και το καλύτερο φιλοπερίεργους σαν να μην τα 'ξεραν όλα πια, αποκαλύπτονταν μπρος στο μέγιστο μυστήριο  της ισόβιας μαθητείας που ετίθετο σε επαναλειτουργία

η αγανάκτηση είναι πρόφαση, δεν υπάρχει αγανάκτηση
όλο αυτό είναι μια αγωνιώδης επίδειξη του πως μπορείς
να βιώσεις λίγη χαρά σε έναν κατουρημένο  φωταγωγό
το χρωστάς στη "νιότη" και το μυαλό σου

αλλά δεν μπορείς να χαρείς αγανακτισμένος
μόνο για λίγο να  ξεχαστείς μπορείς

Νεοπαροιμία νο.7 (Το Λίμερικ της ΑντιΠανδώρας)

"Απ'το κουτί της Πανδώρας τελευταία βγαίνει  η ελπίδα,  
 απ'της ΑντιΠανδώρας η εξοικείωση"

Λένε οι μύθοι οι παλιοί στη μνήμη οι σωσμένοι
πως μια θνητή πανάγαθη  ήταν βαλαντωμένη
για την επίμοχθη δουλειά που είχε αναλάβει
όλου του κόσμου τα δεινά στη κούτα της να θάβει
μπροστά στο δωδεκάθεο έκλαιγε σαν βλαμμένη

Ηφαιστε  κύρη μου εσύ όλης της γης των gadget
ξέρεις πώς σώνεται γοργά της πειθαρχίας το budget;
θα την εκάνουνε οι ρωμιοί σιμά τη μαλακία
και γω να τζάω με θωρώ Νεφελοκοκκυγία!
αχ! να ταν να μην έβλεπες μικρός inspector Gadget!

"Μωρή τρελλή" είπε ο 'Hφαιστος  "μου τα 'χεις κάνει  αμόνια!"
γεμίσαμε ημίθεες, θνητές και άλλα ψώνια
τόση δουλειά δεν έβαλα ούτε στη μαστοριά σου*
του Τάλου θέλεις να το πω να χάσεις τη θωριά σου;
πάρε δυο μνες να γλυκαθείς με τ' Άργους τα πεπόνια!

Στο ουρανό υψώθηκαν θανατερές τσιρίδες
ώσπου στις σκάλες  ήχησαν του Δία οι αρίδες
σκοτείνιασε το μέγαρο, μουσκέψανε χιτώνες
μύρια κοπάδια απ΄το ωστικό ψόφησαν στους λειμώνες
στα πέριξ κάηκε το φως σ'όλες τις λαμπυρίδες

΄Τι γίνεται εδώ" ρώτησε  ο Νεφεληγερέτης
ποιά τσίριζε σαν εύρωστος στο Μιναρέ μεμέτης
όλοι με βλέμμα δείξανε ένα κλειστό πιθάρι
που απ'τους γόους μούγκριζε σαν να 'τανε λιοντάρι
εκεί τη χέρα βρόντηξε ο Δίας σαν  εφέτης

Μέχρι το αέτωμα ψηλά σήκωσε την πληβεία
που είδε από το ζντούφο  της άρματα με ιστία
έλα της λέει στο μπαμπά πες άφοβα το στόρυ
αλλιώς στο σπίτι σου θα πας δεμένη σ'ενα δόρυ
κι όλα τα ξέρασε η θνητή χωρίς πολλά αστεία

"Χμ!" έκανε ο αρχηγός και ράγισαν  δυο κούροι
είσαι μικρή και άμαθη να φας τέτοιο αγγούρι
"Για έλα εδώ ρε κούτσαβλε τί είπες στην κοπέλα;"
ποινή σου ρίχνω ως αύριο να εφεύρεις  την  "προπέλα!"
και λύση αμέσως της μικρής να βρεις παλιοκαμπούρη!

Μια και μισή ο Ήφαιστος στο εργαστήρι εκλείστει
στο μαραφέτι ολονυχτίς ξανάβγαλε την πίστη
πρωί πρώι κατάκοπος το πήγε μες στη σάλα
ξεχέζοντας στο διάβα του Φαύνους που παίζαν μπάλα
μα ημίγυμνη είδε τη μικρά και η καρδιά του εσκίσθη

Πάνω σε ανάκλιντρο νωπό ξέσκιζε μια φρουτιέρα
και τρίχες έβλεπες πάντου σκόρπιες του Θείου Πατέρα
ο Δίας μπήκε στη σκήνη βγαίνοντας απ'το ντους
ζητώντας στον ευνούχο του λίγη αμβροσία μους
φιλάκι έστειλε στη νια που σφύριξε σαν σφαίρα

Αίφνης τη κούτα έκρυψε στον ύβο που είχε maxi
γραμμή στην Ήρα κίνησε τον Μπήχτη της να κράξει
σαν άκουσε η σύζυγος το νιοστό κορνούτο
έκανε πως  την ένοιαξε να μην την πούνε ούρτο
στον ¨Ηφαιστο παρήγγειλε τη φόρμουλα ν' αλλάξει

Ορίστε το κουτάκι σας αγαπήτη πηδιόλα
κι απ'όλα τα δεινά σε σας, ψωλές  να λάχουν φόλα
σκέφτηκε μα δεν άρθρωσε και πονηρά γελούσε
σαν το κυτίον παρέδιδε στην bimbo που ποθούσε
κι εκείνη τον αγκάλιασε με χέρια Τιραμόλα

Σε λίγο μες  στο  σπίτι της η Πανδωρού εφορμούσε
νύχια πριόνια  στο  αμπαλάζ με βια τσαλαβουτούσε
τέχνη μετάλλου μέγιστη ύψωσε στο καντήλι
και μαίανδροι λακαριστοί καθρέφτισαν τα χείλη
με κάθε κόστος το κουτί παρθένο θα κρατούσε

¨Ηρθε και πάλι ο καιρός που στήθηκαν συμπόσια
της πόλης οι επιφανείς κροτάλιζαν σαν κρόσια
η Πανδωρού ξεσκόνιζε τη μυστική ταυτότης
γιατί ήταν σένιο θηλυκό και εταιρόνι πρώτης
τσιτάτα πρόβαρε τρανά μην και την πουν ανόσια

Γδούπος βαρύς εράπισε την πέτρινη καλύβα
μα η μήνις της δεν άργησε να γίνει αγουρίδα
μαρμάρινη έλαβε γραφή σε επιφάνεια λεία 
για τη μεγάλη μάζωξη στου έμπορου Καλλία
και η κραυγή που έβγαλε ακούστηκε στη Σίβα

Χλαμύδα ψώνισε μισή και δυο σανδάλια χέλια
που γλύφανε το σώμα της ωσάν τα Δαρδανέλια
τη κούτα της περιέβαλλε με σένιο καμουφλάζ
ως  νεσεσέρ την πλάσαρε  για extra μακιγιάζ
μόλις σας λέω κρατιότανε για να μην μπήξει γέλια

Στην αίθουσα δεξιώσεων σαν μπήκε η δικιά σου
μάγγωσε όλο το ποίμνιο σαν τη θηλιά του λάσου
ευνούχων,μπρούσκων,ραμολί τα σώβρακα κολλήσαν
μονάχα κάτι κουνιστοί τα μούτρα τους ξινίσαν
με ζόρι τραύλισαν χόντρο παθιάρικα το "γεια σου"

Όλο το βράδυ γλένταγε και απέγραφε τους άντρες
του βίου της  απομίμηση "οι θαλασσιές οι χάντρες"
ώσπου  ένας απελεύθερος μαύρος απ'τη Φρυγία
πήρε τον σκούφο τον Χρυσό για την ανδρολαγνεία
χρόνια μετά θα φλέρταρε καρμπόν η Τζούλια  Άντρες

Μέσα σε ξέχειλο σιλό τον έρωτα ανταμώσαν
τούφες σταχυών μέσα στ'αυτιά άθελα παραχώσαν
έτσι δεν αντελήφθησαν το δίπλα οργιάκι
του Γανυμήδη που'στηνε τ'ανίερο παρεάκι
την  κούτα της δεν άγγιξε σαν δάχτυλα απλώσαν

"Κάλε τι είν'τούτο το κουτί;" το βρήκα εδώ πιο πέρα
δεν με κατάλαβε η τζαζλή, έχει αγγίξει αιθέρα
λες να 'ναι τίποτα προχώ condomια απ'τη Φρυγία
με βότανα αρωματικά για την πεολειχία
κάτσε να αρπάξω κάνα δυο μια που είμαι κίσσα βέρα

Δία μου βόηθα με χρυσέ με πήραν τα ντουμάνια
τέτοια βρωμιά ούτε στα τζουρά που πάω με τ'αλάνια
τί είναι τούτη η καπνιά, η τέφρα, η δυσωδία
ίδια σαν βγαίνει ο χορός ρίχνουν στη τραγωδία
ως τα ανείδωτα έφτασε ασύννεφα ουράνια

Γερό σκαμπίλι ανέκοψε τη φρούδα του εικασία
και η ηρωίδα τσίτσιδη του άρπαξε τη λεία
με μένος και υπερένταση προσπάθησε να κλείσει
τη δίνη της κολάσεως που είχε εξαπολύσει
μα ήταν ήδη πια αργά συνέβη η μαλακία

Ο Γανυμήδης μπλάβισε  ξερός βήχας του ήρθε
στο πάτωμα έπεσε νεκρός και η ροζ ψυχή του εξήλθε
θρήνοι από τα ανάκτορα  βγήκαν να  συμπληρώσουν
οικούς μεγάλους φονικά ήρθαν να αμαυρώσουν
μες στα μυαλά όλων το κακό δριμύτερο επανήλθε

Μα στοπ καρέ και στάκαμαν τί πήδηξε απ'το βάλτο;
τι έσκασε εις το δάπεδο με ένα γενναίο σάλτο
η Πανδωρού στη τύφλα της το πήρε για ποντίκι
ή άντε στη καλύτερη για γιγάντιο φυστίκι
μας σαν το καλοκοίταξε έγινε άσπρη σαν το σμάλτο

Αυτό δεν ήτανε κούτι ήταν Μπαμπούσκα κούκλα
μια μες στα πόδια ρέπλικα έτρεχε  σαν πεδούκλα
επάνω όρθωσε φωνή και τσίριζε για ώρα
"Δεν με γνωρίζεις αδελφή, είμαι η Αντιπανδώρα!"
και το σκατό της μητρικής έφτασε ως τη μπούκλα!

Ήρθα να αναλάβω εγώ του κόσμου τα ηνία
συνώνυμο μιας κι έγινες με τη σεξομάνια
άντε λοιπόν το δρόμο σου και άλλαξε καριέρα
γιατί οι θεοί σε πρωωθούν για Τάρταρου μια  ξέρα
και τσουπ!  τη μίνι κιβωτό άνοιξε με σοφία

Χαρμόσυνα καμπανητά και μουσικές συστάδες
λάμψεις πετιόνταν εκ κουτιού σαν από Συμπλιγάδες
Γέλια και βήματα χορών άρχισαν να ηχούνε
και νικηφόρες οι δρομείς μάχες να μαρτυρούνε
όλα ξαναμελώθηκαν σαν φρέσκοι λουκουμάδες

Οι νιοι μας πια  παντρεύονταν ιδανικά κοράσια
τα πλούτια συσσωρεύονταν στα άπειρα εργοστάσια
όλοι ανάκτορα έφτιαχναν με υπογραφή Φειδία
και του μεγάλου τέκτονα του ερχόταν αηδία
η τύχη ήταν προσβάσιμη σαν του Μαγιού κεράσια

Μήνες πολλούς εκράτησε της ύλης το γιορτάσι
και όλοι ήταν τρισεύγενοι,ζούσαν χωρίς εντάσεις
σε ό,τι καταπιάνονταν ήταν πετυχημένοι και
την αγάπη για ζωή βοούσαν εξημμένοι
κανείς δεν είχε μαρασμό τον άλλον να προφτάσει

Μυαλά γιγάντια έβγαλε η τότε εποχή
κι όλοι για όλα εξέφραζαν γνώμη ελιτιστική
η ευφυία ήταν σκοπός και μέθοδος και πάσο
οι δούλοι βγάζαν τη δουλειά απ΄τη Μπουρκίνα φάσο
κανείς τους δεν σκεφτότανε να κάνει αποχή 

Σιγά σιγά όμως κάτι άλλαξε στη σύσταση του αέρος
αόρατο μα ορατό όπως ο άγριος έρως
οι άνθρωποι αποκτήσανε δυσανεξία στα πάντα
για λεπτομέρειες φούντωναν σαν ένοπλη intifada
ήταν πλέον εύφλεκτο το πρώην πράο μέρος

Όλοι γυρεύανε άγρια  το "κάτι άλλο" στο ράφι
ξίνιζαν και όλο έκριναν σαν δημοσιογράφοι
απ'τη πολύ πρεμούρα τους εκθείαζαν βλακείες
αφού το κέντρο έχαναν σε πλάγιες  κολακείες
με ψεύτικο ενθουσιασμό βουλώναν κούφια πάθη

Λεφτά πλέον θέλανε σκασμό  για να πλεονεκτούνε
μιας και στο δρόμο ξέχασαν πως να δημιουργούνε
νύχτα και μέρα αντάλλασσαν χιλιάδες εξυπνάδες
και του βίου τους θαυμαστές ποθούσαν για μανάδες
στο ύπνο αναμετάξυ τους άκουγαν να βογκούνε

Αργόσυρτα  μασούλαγαν τέχνη μετά μανίας
στο ράφι την παράταγαν σαν να 'ταν Καζαμίας
εγωμανείς αδίστακτοι με πνεύματος ψωρία
την καγκουριά τους έκρυβαν μες στη πρωτοπορία
και την ανία σε διάθεση αέναης θηρίας

Τσιφλίκια εστήνανε εντός  με σκιάχτρο μιας  ιδεάς
και ο πλησίον γινότανε αλλόφρων εισβολέας
όλοι στη πρώτη τη γραμμή θέλανε να θρονιάσουν
καλό λόγο δεν λέγανε πριν πρώτα τακιμιάσουν
κανείς πια δεν θυμότανε τη μέθοδο της μαίας

Κι έτσι πέρασε η ζωή θα φύγει κι άλλη τόση
και της Πανδώρας το κλωνί κανείς δεν θα προδώσει
δουλειά μαστόρικη έκανε ο Ήφαιστος στο κύτος
ώστε αυτοκαταστράφηκε της ίντριγγας ο μίτος
σαν ύδωρ που οσμώνεται στο σώμα με την πόση

Γυρέψτε έξω με πυρσούς μια κάποια Αντιπανδώρα
ορμήνια θε να λάβετε για μαγαζί με δώρα
έχει μηδίσει  η Ιέρεια εδώ και χίλια χρόνια
σε τέμενος θεόρατο κάτω από τόνους χιόνια
να επιστρέψει πια εδώ καμιά δεν βλέπει ώρα

*ο μύθος θέλει την Πανδώρα αν και θνητή να έχει κατασκευαστεί απ'τον Ήφαιστο με χώμα και νερό. Η ιστορία θέλει επίσης την Πανδώρα να ανοίγει το κούτι! Λεπτομέρειες...

Mε θέλουν να είμαι εδώ!

Με θέλουν να είμαι εδώ
και να αρχίσω να τρέχω με το  αφηνιασμένο  κοπάδι γεμάτος ψεύτικη οργή
η μόνη  που γενικεύεται πιο γρήγορα κι από σπίθα στα ξερόχορτα
αλλά δεν αντλώ καμιά χαρά συμπορευόμενος
πλην της σπάνιας ευκαιρίας να περπατήσω στο μέσο λεωφόρων

Με θέλουν να είμαι εδώ
αλλά κι εγω θέλω άλλους να ήταν εδώ
εχθές είδα έναν απ'αυτούς έμοιαζε με κωλοφτιαγμένο ημίθεο
δεν είναι ένας δίκαιος κόσμος για τιμωρία μην του δίνεις όνομα

Με θέλουν να είμαι εδώ
και να μην μπορώ να πω πως όταν δεν ενθουσιάζομαι απλά περιμένω
κάτι ελπιδοφόρο κάτι υποσχόμενο μέσα σ'αυτό που πριν λίγο ήταν ελπιδοφόρο ήταν υποσχόμενο
σαν τό τέρμα των λεωφορείων που αν δεν κατέβεις μαγικά μετατρέπεται σε αφετηρία
προτιμώ να ζω έτσι

Με θέλουν να είμαι εδώ
να παίρνω νούμερο, να ιεραρχούμαι πάνω σε  επιφάνειες  μειλίχιων προσώπων
που τους ξεφεύγουν προδοτικές τουλούπες φανατισμού απ'τα ρουθούνια
αλλά από μικρός μου άρεσε να χαλάω τις μυρμηγκοφωλιές
κι έτσι γρήγορα με κάνουν να νιώθω παρείσακτος σαν τζαμάς που ήρθε να βάλει καπάκι
στο στόμιο μιας αποικίας κόκκινων τερμιτών, πόσο το χαίρομαι

Με θέλουν να είμαι εδώ
και να χειροκροτώ φύλαρχους και αγχώδεις σταρς
όλοι έχουμε ινδάλματα αλλά προτιμώ τα βλαστημημένα απ'το θάνατο
δεν πιστεύω στις συμμαχίες δεν πιστεύω στις συγγένειες δεν πιστεύω στις φιλίες
πιστεύω στους ανθρώπους που σε καβλώνει το χνώτο τους
και τους ακολουθείς πειθήνια ελπίζοντας να μην σου προτείνουν κάτι παράνομο

Με θέλουν να είμαι εδώ
για να αποποιηθώ την εσωστρέφεια της γενιάς μου
η εσωστρέφειά μου ηλίθιε με έκανε  κάποιον  που δεν πείραξε ποτέ κανέναν
και του φτάνει λίγο πιάνο και μια βόλτα μες στο μούχρωμα από συγκεκριμένα σημεία
για να νιώσει  πληρότητα
όχι τη μέγιστη δυνατή, τη μέγιστη ροϊκή, εσύ μπορείς;

Με θέλουν να είμαι εδώ
και τους μισώ γιατί εγώ δεν τους ζήτησα ποτέ τίποτα
η ευφυία γίνεται φασισμός μέρα με τη μέρα
δεν πειράζει που σπουδάσαμε αναβάτες Αραβικών καθαρόαιμων
και γυρίσαμε να καβαλήσουμε  το κυρ-Μέντιο
πειράζει που κοστολογήσαμε την ιππασία τόσο ψηλά
όποιου δεν του επιτρέπεται να αφήσει τις δυνατότητές του να τον ρίξουν κάτω λιπόθυμο
σαπίζει  από πνευματικό ειλεό

Με θέλουν να είμαι εδώ
σαν μια b-grade ταινία που μπαίνει στο ίδιο ράφι
με μια οσκαρική λόγω κοινής θεματολογίας
αλλά αυτά συμβαίνουν μόνο στα βίντεοκλαμπ
και στις καρδιές των μανιωδών τεχνόφιλων

Με θέλουν να είμαι εδώ
αλλά το μόνο που βλέπω είναι ενήλικες να παίζουν Pinata
και το να αρχίσεις να γελάς μέσα σε τόση κρισιμότητα είναι εμπρηστικό
δώστε μου το θυραιό που μου κλέψατε και θα σας αφήσω να με βρίζετε άκριτα
έχει απάνω μια ηχητική κλειδαριά  που ανοίγει μόνο με το φωνητικό τόνο της πραγματικής
συμπόνιας

Με θέλουν να είμαι εδώ
κι εδώ είμαι

Δεν ξέρω πώς θα τελειώσει όλο αυτό!

H Ελλάδα μοιάζει με  γαλανόλευκη ανορθόγραφη ταμπέλα ιχθυοπωλείου
με σήμα τον ιππόκαμπο

Είμαι περήφανος που γεννήθηκα εδώ στη χώρα που έγινε επικράτεια

Δεν με ενδιαφέρει να γκρινιάξω ούτε να προσηλυστώ όμως

Κοιτάω τα υγειή μου πόδια καθισμένος στην τουαλέτα και δεν ξέρω αν
θα είχα το θάρρος να τα νιώσω  ματωμένα και σπασμένα

Όποιος είναι υπεύθυνος για το φιστίκι που περιμένω να μου πετάξουν έξω
απ'τα κάγκελα έκανε καλή δουλειά

ειλικρινά θα μπορούσα να ανέβω στο κρεβάτι του και να άφηνα με κάνει ό,τι θέλει
από καθαρό θαυμασμό

όσες φορές έχω πάει σε πορεία έχω νιώσει γελοίος, όταν φιλάς εικονίσματα σε λένε θρησκόληπτο όταν μουτζώνεις και πετάς μπογιές σε άψυχα κτήρια σε λένε αγανακτισμένο

δεν ξέρω πώς θα τελειώσει όλο αυτό
με ενδιαφέρει ένα ακόμα καλοκαίρι με όμορφες αναμνήσεις
για τους υπαίτιους  θρέφω μόνο αδρανές  μίσος κρυφό
θα τους σκότωνα αν ήξερα ότι δεν θα με πιάσουν ποτέ

πήγα να κόψω το κρέας και να κυκλοφορώ με το ποδήλατο αλλά η πόλη δεν μου πήγαινε πλέον
δεν πιστεύω στον ιδεολογικό  εποικισμό όσο κι αν όλα μου τα βιβλία είναι έργα ξένων

αυτοί γίνονται σα γουρούνια κάτω απ΄τον ήλιο μας
αυτοί πάνε στα νοσοκομεία πίνοντας τα εδώδιμα ποτά μας

 στο βλέμμα της γιαγιάς  μου είμαι "αφράτος και ροζέ"

το χρήμα θα πεθάνει παρθένο

η οθόνη είναι ο Yojo
ο θεός που μεταμορφώθηκε σε κατοικίδιο

ο πίθηκος  δεν πέθανε
κλωνοποιήθηκε με χαμαιλέοντα

δεν μπορείς να μην αγαπήσεις τους ανθρώπους που θα σου βρουν τη  λύση
ακόμα κι αν είναι οι μόνοι  που ξέρουν το σημείο που στην έκρυψαν

δεν ξέρω πώς θα τελειώσει όλο αυτό

είμαι έρμαιο των μαγίστρων των  χειροπιαστών  παρεμβάσεων
θα πριντάρω αυτό το ποίημα και θα δώσω να σκουπίσει τον κώλο του
ο  πυροτεχνουργός που θα δουλέψει στις ανατινάξεις πολυκατοικιών
να ακουμπήσει τον καφέ του ο πρώτος αρχιτέκτονας  που θα σχεδιάσει τους εναέριους πεζόδρομους
να φτύσει το φλέμα του ο ψαράς και ο βαφέας
να κάνει αέρα ο ψυχομέτρης στις φλεγόμενες θερινές αίθουσες των σχολείων
να πλύνει τα μαύρα χέρια του ο πρώτος εργάτης στις γεωτρήσεις πετρελαίου στο Ιόνιο

δεν ξέρω πώς θα τελειώσει όλο αυτό

Φωτοβόλτα no.1: Ένα απόγευμα εκτεθειμένος στην καλή Λογοτεχνία

"Με λένε Αστέριο Φωτοβολτάτο και αυτή είναι η πειραγμένη μου φωτογραφία καθώς ουρώ τη σκιά μου, εμπνευσμένη από απόχρωση ημισχηματοποιημένου γονιμοποιημένου  κρόκου (αλλιώς έμβρυο πτηνού), παστέλ έμμηνα μετά από συστηματική διατροφή με play-doh και ξεπατικωτούρα σε κακοφωτισμένο υπερηχογράφημα εγκύου την ώρα της σύλληψης. Στόχος είναι η απελευθέρωση που πηγάζει απ'το κολλώδες ίζημα που σχηματοποιείται στο μεσοδιάστημα φτέρνας σόλας μετά από πολύωρες περιπλανήσεις καθώς πιέζει ( όπως σοφά  θα πιστοποιήσουν οι ρεφλεξολόγοι του μέλλοντος) τις νευρικές απολήξεις των κέντρων που ευθύνονται για την αναίσθητη χαύνωση της ευτυχίας"

Είναι ακόμα μια Κυριακή που θέλει τις φάπες της για να στρώσει και οι δρόμοι περιμένουν ανοιχτοί σε προτάσεις και "λάδωμα" για να μεροληπτήσουν υπέρ ενός εκ των δύο αντιπάλων. Υπάρχει κάτι που νομίζεις πως ξέρεις, μια πληροφορία που σου διαφεύγει βασανιστικά και δεν αφήνει να αλειφτείς για το υπόλοιπο της ημέρας στο γυμνό πανωσέντονο που ζωντοχήρεψε απ'το πάπλωμα με αιτία την αδικαιολόγητη αφόρητη ζέστη που του προκαλούσε. "Έκθεση βιβλίου!" αυτό δεν σου 'ρχόταν τόση ώρα και είχες ανάψει ρεσώ κεράκι κάτω απ΄το εικόνισματάκι  της Παναγιάς της Dwarf για να σου κάνει τσα! εν κρανίω! Σίγα την έκτακτη είδηση, σιγά τη Ρωσική πρωτοπορία. Μέχρι οι Έλληνες εκδότες με μηχανική υποστήριξη, αντιοφικό ορό, μπουκάλες οξυγόνου και μια επανδρωμένη φάλαγγα από τσιρίζοντα ασθενοφόρα σε επιφυλακή αποπειραθούν να εκστομίσουν τη λέξη "Paperback!" απ'τη τρύπα και τις τσέπες τους να μην μας ενοχλούν με μανατζεριλίκια και μεσοβέζικα τιτιβίσματα! 2 ευρώ έκπτωση, ο τάδε συγγραφέας στο τάδε περίπτερο θα σφαχτεί με τον βαμβάκι με τον άλλο συγγραφέα στις 6 ακριβώς (προστρέξτε να ποντάρετε), ανοιχτό μάθημα κρουστών για τα μικρά (κωφάλαλα) παιδάκια, αγορές με δόσεις, διευκολύνσεις, καρτούλες, προτροπές "Περάστε και απ΄τον Οίκο μας δεν είναι όλα τα κορίτσια εύκαιρα στο stand!" κλπ κλπ. Ρε στο ψητό (ψάρι καθότι pescetarian)! Και σε λαδόκολλα (για να μην πω ψαρόκολλα) διαβάζουμε, τί είμαστε ψωνάρες  συλλέκτες να αναζητούμε τη σκουλαμέτρα του χρόνου  σαν να είναι το σάλιο απ΄το πρώτο γλωσσόφιλο με κρεβάτι που κυνηγάς χρόνια;

Στην έκθεση γεμάτος όρεξη ανοιγοκλείνω βιβλία σωρηδόν. Όποιος "περιπτεριούχος" επιδεικνύει  ψυχολογία κράχτη σε αρβυλάδικο στην Ηφαίστου τρώει "Χ" μεγαλύτερο κι απ'αυτό που θα έγραφαν τα φουγάρα της Χαλυβουργικής την πρώτη μέρα στο δημοτικό. Όχι δεν θέλω ούτε την αυτοχεριασμένη ποιήτρια Μαυρίδου-Ψυχίδου-Μουνίδου, ούτε τα απομνημονεύματα του ανασκολοπισμένου ακτιβιστή, ούτε τη βιογραφία της Στρουμφίτας, ούτε το αποτρόπαιο μυστικό της διάσπασης των Αδελφών Μπρόγιερ, ούτε τα νιοστό μυθιστόρημα καρφί στο φέρετρο της  θρησκεία (δεν έχει μείνει κάσα για να καρφώσεις τίποτα πλέον εκεί πάρτο χαμπάρι), ούτε δοκίμια στοχαστών που στοχάζονται -"στοχαστής" απύθμενα γελοία λέξη , πάντα φαντάζομαι κάποιον που σημαδεύει με ένα τέτοιο το τέτοιο του!Πάω από δω πάω από κει, όλα ίδια μου φαίνονται,λιγωτική  καλλιέπεια λεκτικοποιημένος ιδρώς και στοπ καρέ εμένα να ανοίγω πληγές απ'την ακινησία και να τορνέυω τους βαθμούς  μυωπίας μου για κάνα δυο ζουμερές σελίδες χαμένες στη σύσταση του τούβλου. Κάθε σώφρων άνθρωπος  με την πάροδο του χρόνου πρέπει να γίνεται ένας αδιασάλευτος ελιτιστής ως προς τις τέχνες με τις οποίες ερωτοτρόπησε ή "ψώνισε"-για να ακριβολογούμε- μετά αδράς συνολικής αμοιβής μέσα στα χρόνια. Πρέπει να ξιπάζεται με τις νέες δημιουργίες σε βαθμό ισόπαλο με της απόψεις Αγγλίδας γεροντοκόρης.Σε κάθε άλλη περίπτωση απλά πασάλειψε αυτά που διάβασε.

Απυηδησμένος λέω θα πάω στα σίγουρα, επιστροφή στα κλασσικά. Ανοίγω "1984". Χμ! μου φαίνεται πως όλα έχουν ειπωθεί πολύ καλύτερα από μεταγενέστερους, πιάνω ένα καθαγιασμένο με το αίμα απίστων "Κοράνι". Σε ελεύθερη ανάκληση κάθεται η μπίλια σε δίστιχο ( ή και δύστυχο) τύπου "Ο θεός δεν θέλει να είσαστε ενωμένοι γιατί δεν είναι δικό σας θέμα κοιτάχτε να εφαρμόζετε απλώς τις βουλές του".Look no further, say no more δηλαδή! Ο ντόπιος Κύριος με προστάτεψε από γαλαντόμες συγκριτικές φαεινές! Παρακάτω στο περίπτερο των αρχαιολατρών ξεφυλλίζω ένα τσέπης και μαθαίνω ότι η Καλοπούλα στον Υμμητό προέρχεται από δύο αμυδρά ομόηχες  λέξεις τις οποίες δεν μπόρεσα να συγκρατήσω και σημαίνει το μυστικό του Θεού Ηφαίστου ή κάτι παρόμοιο ( θα πιω απόψε τη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού με το νεκροταφείο παρατημένου διαστημικού εξοπλισμού και τα περιττώματα των εξωγήινων προσκόπων που έχουν αναλάβει τη φασίνα για να εξιλεωθώ για τη ρεπορταζιακή ανεπάρκεια κλαψ!) Εντωμεταξύ έχω σκυλοβαρεθεί και δεν θέλω να τα ακουμπήσω ούτε για σελιδοδείκτη. Περνάω απ΄τον μπερντέ της "Διόπτρας" που έκθετουν τη Victoria Ηislop σαν το κόκκινο Πάντα της Πράγας ή σαν τον μακαρίτη Knut του Βερολίνου που ομολογουμένως ως έκθεμα κάνει περισσότερα πράγματα απ΄το να κάθεται στο πάτωμα ζαλισμένη απ'τον ήλιο.Υπογράφει βιβλία, μιλάει με προσήνεια και σπαστά Ελληνικά στους πιστούς της( δεν αντελήφθηκα Κρητική προφορά για να ακριβοδικίσω) και γενικά έχει μια εσάνς σαν οι πόροι της να αναδίδουν Evian από αόρατους ποτιστές κάτω απ'το δέρμα της. Είναι κάτι τέτοιοι άνθρωποι περαστικοί πλέον απ'την  Ελλάδα που φέρουν αυτή την αίσθηση νωπότητας που θα ήθελες να έχεις και συ.  Μέχρι να τους στεγνώσει τη ματιά ο ξηρός αέρας και τα καταστρεπτικά δρολάπια απ΄τη  περαντζάδα στην Ελληνική ύπαιθρο  θα έχουν απογειωθεί για τα νησιά , για τα περίκλειστα αεροστεγή σεμινάρια που έχουν προκανονίσει σε άλλες χώρες,για τις γυάλινες μητροπόλεις όπου χειμάζουν. Μοιάζουν με φαντάσματα, τόσο ξένοι, τόσο μαγευτικοί, ένα τηλέφωνο και ο ατζέντης τους θα τους πάρει από δω. Σου προσφέρουν δωρεάν  ένα ζαχαρωμένο μήλο εγγύτητας  και συγκατάβασης ειλικρινούς δεν αντιλέγω και χάνονται για πάντα!Στην πραγματικότητα δεν τους αφορώ ούτε με αφορούν.Χμ!Τόση εκλογίκευση πια;"Πάντως το βιβλίο σου το σκυλοβαρέθηκα πριν απ'το πρώτο κρούσμα κι αν το εύρημα του εξτραβαγκάντ θανατικού  δεν σε πήγαινε κωλοφεράντζα στην ανηφόρα θα είχες σαβουρωθεί  στα σκαλιά της Ακροπόλεως (βγαίνουν κατά καιρούς τα πιο γλιστερά του πλανήτη σε έγκριτα τουριστικά περιοδικά) και το μόνο που θα είχες να λαβαίνεις απ'το ψυχοπονιάρη Έλληνα θα ήταν τραυμαπλάστ και νερό Λουτράκι! Άει μωρή!" έτσι σκέφτηκα ο φιλεύσπλαχνος και έδωσα τέλος στο καρμικό μου συναπάντημα με την μεγάλη κυρία της Νοσολογικής Λογοτεχνίας

Μου λείπει η ποίηση αυτή η ευγενική μορφή τέχνης, αυτή η φειδωλή σκιαμαχία με το χάος, η γλυκιά αμαρτία που επιτρέπει στον εαυτό του να κορφολογήσει ανάμεσα στα ραντεβού και τις δικογραφίες ο κάθε γιατρός και δικηγόρος που αναπολεί το χωριό του. Ναι δεν κρατιέμαι θέλω να διατρηθώ από την σχιζοτενή γλώσσα του ποιητικού λόγου, θέλω "σιγή πέτρας" και "περισυλλογή κροκάλας"  θέλω " απεξαρτημένο χάος" και "λουλουδάτο ισότροπο υπερπέραν" δεν βαστώ λέμε. Τσαλαβουτάω σε μια σειρά από κιόσκια και μου φαίνονται όλα ίδια σαν τα καπιτονέ patterns στα κωλόχαρτα. Όμως όποιος στρέφει το βλέμμα στα ουράνια και διανοίγει παλάμες με αληθινή απόγνωση λυτρώνεται.Ομοίως έπραξα  και γω και μου αποκαλύφθηκε ο άκτιστος επουράνιος ποιητικός λόγος:

 ( οι Οίκοι λόγω κρίσης φέτος μοιράζονται κατευθυντήριες ταμπέλες δυο δυο, του χρόνου αν σφίξουν οι κώλοι θα "παίξει" πινακίδα από  κόντρα πλακέ  με την αναγραφή " ΜΑΛΛΙΑΡΗ -ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ- ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΓΗ" για της οποίας την προέλευση  οι εξηγήσεις των εμπλεκομένων θα δοθούν στο τμήμα της Δίωξης Ναρκωτικών υπό την επίβλεψη ανακριτικής επιτροπής που θα  συσταθεί με άκρατη μυστικότητα από ιθύνοντες του  Υπουργείου Εθνικής Αμύνης)

Καταχαρούμενος που δεν έσκασα λεπτό ροβολάω το κατηφορικό Ζάππειο με ελέγχομενη μηδενική τριβή ως τα μέσα που έχουν βάλει μια σκηνή. Ρωτάω τα καλόπαιδα τους ηχολήπτες μου φτύνουν ένα όνομα που μοιάζει με μάρκα ηχοσυστήματος  "Χ- κάτι". Μου έρχεται να τους πω "δείτε τους μόνοι σας με τέτοιο όνομα". Άσχετο, γιατί οι ηχολήπτες είναι κατά κανόνα αντιπαθητικοί αντάμα με τους djs και την πλειονότητα των ιδιοκτητών δισκάδικου; Έχουν μια πόζα διαφέντευσης του αντικειμένου που δεν καταλαβαίνω ομολογώ  από που εκπορεύεται; Άει μαζώξου καγκουρίδη μεσάζοντα!

Φωκιανός. Εκεί που παίζουν οι μπάσκετ οι νιοι και το μεσημέρι Σαββάτου σε slow motion βόλευ οι post-νιοι. Ε! εκεί γίνεται τώρα της Παλλακίδας το κάγκελο! Ούτε σε επίσημη πρώτη  της "Candy  Candy"  ταινία με πρωταγωνίστρια την Ζhang Ziyi που έχει κάνει  βλεφαροπλαστική τύπου "Κουρδιστό Πορτοκάλι" δεν θα καταμετρήσεις τόσους Ασιάτες! Μιλάμε ορδές! Κρατάνε ένα παρασκεύασμα σε ποτηράκια που μοιάζει με γρανίτα λεμόνι και στον πάτο έχει τριπλή στρώση με καλαμπόκια! Ούτε καν ρώτησα, λάκισα στην πιθανότητα της επιβεβαίωσης! Είναι κάτι στιγμές που η ζωή σου χρωστά, που ο Θεός ξεχνά μα δεν αλησμονά! Ποιός θα μου το έλεγε πως μέρα-μεσημέρα στην αδικοχαμένη Αθήνα θα πάρω τρανή εκδίκηση για χιλιάδες clickers που έχουν λαθραρπάξει ανύποπτες καθημερινές  εικόνες του εαυτού μου και τις έχουν στολίσει πάνω σε ένα ομοίωμα του Σινικού Τοίχους σε κάποια σεισμογενή εσχατιά του πλανήτη! Πάρτε ρε!Πολυβολώ αδιακρίτως νέους γέρους και παιδιά, σαν ούγκανος φασίστας εκτελώ με το τηλεφακό μου ό,τι είναι κίτρινο, τραγουδάει και χορεύει. Ένα κυβάκι απ΄τις χαμένες παγοθήκες του παγκόσμιου αδικοχυμένου  αίματος  ξαναμπαίνει στην φλέβα, τί ακριβή αίσθηση!



Το δρώμενο στο οποίο έγινα αυτόπτης μάρτυς, και δεν διαφέρει και πολύ από Ελληνική μάζωξη κρασοπατέρων για κοψίδι και αεόροβια προπόνηση σε βραδυκίνητο κάπελα, λέγεται Santacrusan. Το  λάνσαραν στην Ασία οι Ισπανοί έποικοι και αποτελεί κορυφαίο γεγονός στον πολυήμερο εορτασμό με θέμα του "Μαγιού τα γιούλα και τις βιόλες". Μνημονεύει την εύρεση από την Αγία Ελένη του Σταυρού του Ιησού 300 χρόνια μετά τη σταύρωση και γιορτάζεται με πομπή ανθοστολισμένων αρμάτων ( λόγω κρίσης και στενότητας χώρου οι Φιλιπινέζοι αρκέστηκαν να  στολίσουν τα καροτσάκια με τα μωρά τους) όπου γυναίκες και άντρες ενσαρκώνουν σε ένα άνευ προηγουμένου ξετσίπωτο  mixed race τουρλουμπούκι ανιμιστικές θεότητες  στο ίδιο κρεβάτι  με Χριστιανοπροφήτισσες και μορφές από βιβλικά στιγμιότυπα! Κουράστηκα δεν περιγράφω άλλο, ας με κάψει ο Μεθουσελά στο τηγάνι με την άμμο κι ας μου δέσει το πόδι ,με την άγκυρά της, η  Reina Esperanza σε ένα κοντινό δέντρο να με περιλάβουν οι σπερμοδιψείς οικογενειάρχες κωλομπαράδες σαν πέσει η νύχτα! 

Πίστευα πως όλα είχαν πάρει το δρόμο τους και η καλή λογοτεχνία είχε εμφυσηθεί μέσα μου για μια ακόμη φορά από όλες τις άλλες μεριές  πλην βιβλίων όπως τεκμαίρω εσχάτως στη ζωή μου αλλά όχι τίποτα δεν είχε τελειώσει, το μέλλον μου επεφύλασσε άλλη τελευταία πανίσχυρη εκχύμωση οξυτοκίνης. Οι λέξεις μου σφούγγισαν τον ιδρώ της ανάβασης στα νεφελοσκεπή υψίπεδα του Παγκρατίου  με το κατάστικτο βετέξ τους διαλέγοντας ένα καρασπάνιο συνδυασμό σαν τα μυθικά σπάνια numbers αυτοκόλλητα της Panini . Με την ευγενική συνέργεια του γραφίστα αυτή η πινακίδα είναι ό,τι πιο σουρρεαλιστικό κρέμεται αυτή τη στιγμή στον Ελλαδικό χώρο, πιο ψηλά κι απ΄τα αρχίδια του Γιωργάκη την ώρα που σφίγγονται για να μην αναλυθεί σε γέλια σαν λέει πράγματα σαν και αυτό. Αυτή είναι η Ελλάδα αγαπητοί μου  ήρθε η ώρα να ποιήσω στίχο τρισμέγιστο που θα έκανε τον Εγγονόπουλο να το γυρίσει σε συνταγογραφήσεις γιατρών και καλλιγραφία σε μπλοκάκια χασαποταβέρνας, κρατάτε τα νερά  της λεκάνης να μην ανοίξουν στα δύο και κάνει η όξινη κουράδα ( φτιαγμένη από χωνεμένο γύρο αρουραίου του Κ.Ε Παλάσκας)   τρύπα στο κρανίο του αποκάτω:

"Η Ελλάδα είναι μια γαλανόλευκη ανορθόγραφη ταμπέλα ιχθυοπωλείου με σήμα τον Ιππόκαμπο!"

Πολυκατοικία

οι ένοικοι πλένουν και θέλουν να ξαναβρούν τις στιλπνάδες στα παραγεμισμένα με αόρατα ναρκωτικά  κουφώματα των σπιτιών τους

έχουν γεμίσει  παιδιά που  έχουν φτάσει ήδη πέντε χρονών
γιατί κανείς δεν διαρρέει νωρίτερα πως μέχρι εκεί μπορείς να γεννήσεις ένα παιδί;

οι γυναίκες τους κάνουν τα αδύνατα δυνατά να μείνουν ποθητές μέχρι το ρόγχο τους
αλλά οι μόνες που θα το πετύχουν είναι αυτές που θα παντρευτούν άντρες με φετιχισμό στο σεξουαλικό επίκτητο,πάντα υπάρχει ένας ακρωτηριασμός που μπορεί να νοστιμέψει μια χρυσή επαίτιο  όπως και μια ολόσωμη στολή από βινύλιο μπορεί να περισώσει ένα ρυτιδιασμένο σώμα στην αργυρή

οι άντρες ιδρωκοπάνε να δρουν και τους διπλανούς δρομείς να λοξοκοιτούν
συνήθως γίνονται παραναλώματα από μια απρόβλεπτη  καλοτυχία στο κεφάλι κάποιου που τρέχει στα μετόπισθεν
και ο σκοτεινός δρόμος προς το φωτισμένο δωματιάκι του αθλίατρου είναι μοναχικός και γεμάτος
ιστία με  κυματίζοντα τραυμαπλάστ-σταυρουδάκια απομαγνητοφωνημένων  πατρικών κατορθωμάτων

και τα δυο φύλα ξεχνουν πως καλούνται να ζήσουν ως βρωμερό μείγμα μέσα σε  γυάλα με νερό που δεν αλλάζει εκτεθειμένη στην  κεντρική δημοτική πλατεία
δεν υπάρχει οίκος, για κανέναν δεν υπήρξε ποτέ, μόνο δήμος υπάρχει
μπορείς να ρωτήσεις το μαξιλάρι σου όσο και εκείνες τις μύτες αγνώστων παπουτσιών πίσω απ΄την κουρτίνα

για τις καρκινογενέσεις κανείς ποτέ δεν ανοίγει κρασιά και δεν φέρνει ανθοδέσμες στα "μαιευτήρια"
η γλώσσα είναι πρόστυχη, η συγγραφική γλώσσα είναι ηλίθια

οι γιατροί είναι υπάνθρωποι που μας αντιμετωπίζουν σαν επικράτειες  ξενιστών κατοπτεύοντας  μας απ'το zeppelin της ουδετερότητας
εμείς στολίζουμε τα πραγματικά τους θέλγητρα σαν γουστόζικη διακόσμηση εξωτερικών χώρων  και αξιωνόμαστε τ' αποδέλοιπα με μια φειδωλή επιβράβευση σε κηδεμόνα που σήκωσε τα χέρια και εναπόθεσε μια ανάρμοστη συμπεριφορά του τέκνου του σε έναν πλασιέ

όλοι είναι πλασιέ, όλοι πουλάνε
και οι ποιητές, και οι κριτικοί δίσκων, και οι bloggers,και οι ιεραπόστολοι,και οι στηλίτες, και οι πρέσβειρες καλής θέλησης, και οι δάσκαλοι, και οι τουρίστες, και οι συνδαιτημόνες, και οι συνοδηγοί, και οι φαντάροι ,και οι γιατροί, και οι θαυματοποιοί ,και οι αυτοπυρπολυμένοι, και οι συμβουλάτορες ,και οι υπεύθυνοι συσσιτίων, και οι φυτοφάγοι,και οι εραστές, και τα κατοικίδια ,και τα σπαστικά,και τα μουσικά όργανα, και το νερό, και οι νεκροί

όλοι είναι πλασιέ, όλοι πουλάνε,όλοι διαφημίζουν
σε κανέναν δεν  επιτρέπεται η είσοδος στην πολυκατοικία  

Νεοπαροιμία no.6

"Είσαι έρμαιο της αγάπης του πορνοστάρ μωρό μου!"

όταν οι Αμερικάνοι λένε πως είσαι γεμάτος σκατό
να ξέρεις πως μιλάμε για χονδροειδή ιδιωματισμό
εκτός κι αν μόλις έχεις χωνέψει το μεσημεριανό σου
οπότε τότε είσαι έρμαιο της αγάπης του πορνοστάρ μωρό μου

όταν κοιτάς το κόσμο με λίγο  μάρσιπαν στο χείλος
να ξέρεις πως έχουμε να κάνουμε με μια φιλειρηνική εικόνα
εκτός κι αν μιλάμε για χείλος ενός μάρσιπου εκπαιδευόμενου καγκουρό
οπότε τότε είσαι έρμαιο της αγάπης του πορνοστάρ μωρό μου

όταν οι κριτικοί τέχνης σε ανακαλύπτουν ως ένα νέο είδος
είναι σίγουρο πως έχουν σκεφτεί πολύ για να καλύψουν τα νώτα τους
απ΄τον κίνδυνο της αμετροέπειας
εκτός και αν  τα είδη που ανακαλύπτουν είναι εν τη γενέση τους υπό εξαφάνιση
οπότε τότε είσαι έρμαιο της αγάπης του πορνοστάρ μωρό μου

όταν οι χώρες που γουστάρεις να ζήσεις κοπανιούνται για χάρη σου
τότε δεν μπορείς να μην αισθανθείς ένα αίσθημα φιλαρέσκειας
εκτός και αν κοπανιούνται ποιά θα σε πρωτοξεκάνει
οπότε τότε είσαι έρμαιο της αγάπης του πορνοστάρ μωρό μου

όταν πηγαίνεις σε όλες τις παραστάσεις της σαιζόν
αυτό κάτι δείχνει για τον ψυχικό σου κόσμο
εκτός και αν πηγαίνεις από επαγγελματικό ενδιαφέρον ως άνεργος ηθοποιός
οπότε τότε είσαι έρμαιο της αγάπης του πορνοστάρ μωρό μου

όταν πας στο νέο vegan εστιατόριο
δεν μπορεί παρά να πιστεύεις πως είσαι ό,τι τρως
εκτός κι αν κατεβάζεις Παναγίες με σπανάκι  στα δόντια για το κακό σέρβις
οπότε τότε είσαι έρμαιο της αγάπης του πορνοστάρ μωρό μου

όταν δίνεις λεφτά σε ένα πρεζάκι
να ξέρεις πως η ζωή θα στο ανταποδώσει
εκτός κι αν το στέλνεις να ψωνίσει και τη δική σου δόση
οπότε τότε είσαι έρμαιο της αγάπης του πορνοστάρ μωρό μου

όταν στο γήπεδο φωνάζεις για την ομάδα σου χωρίς υπερβολές
αυτό θα πει πως διέπεσαι από φίλαθλο πνεύμα
εκτός κι αν είσαι έξω με αναστολή
οποτέ τότε είσαι έρμαιο της αγάπης του πορνοστάρ μωρό μου

όταν σου κάθεται ένα gay τρίο και δεν θες να υπάρχει άλλος παθητικός
αυτό καταδεικνύει πως έχεις αντοχές στο σεξ
εκτός κι αν δεν αντέχεις να μην  μονοπωλείς το ενδιαφέρον
οπότε τότε είσαι έρμαιο της αγάπης του πορνοστάρ μωρό μου

όταν πας στη γκαλερί και κάθεσαι με το χέρι στο πηγούνι αμίλητος
τότε σημαίνει πως έχεις περιέλθει  σε σύνδρομο Σταντάλ
εκτός κι αν πεθαίνεις απ'τη ζήλεια σε σημείο αφωνίας
οπότε τότε είσαι έρμαιο της αγάπης του πορνοστάρ μωρό μου

όταν το βήμα σου τρέμει απ΄το αλκοόλ
σημαίνει πως είσαι άνθρωπος με φυσιολογικά πάθη
εκτός κι αν είσαι σερβιτόρος υπό εκπαίδευση
οπότε τότε είσαι έρμαιο της αγάπης του πορνοστάρ μωρό μου

όταν δεν σε νοιάζει που η στολή του στρατού είναι φαρδιά
η πίστη σου στην  πατρίδα υπερνικά τα πάντα
εκτός κι αν πληρώνεσαι για να ποζάρεις για μαθητές σχολής καλών τεχνών
οπότε τότε είσαι έρμαιο της αγάπης του πορνοστάρ μωρό μου

όταν ένα σκοτωμένα πουλάκι σε κάνει να δακρύζεις
τότε η αγάπη σου για τα ζώα είναι παροιμιώδης
εκτός και αν απ'την άλλη  ταίζεις  με χοιρινά φιλέτα τα αδέσποτα της γειτονιάς
οπότε τότε είσαι έρμαιο της αγάπης του πορνοστάρ μωρό μου

όταν λες ότι έχεις 1000 γνωστούς και λίγους φίλους
η συνειδητοποίηση της αληθινής κοινωνικότητας είναι κάτι που σε χαρακτηρίζει
εκτός και αν φροντίζεις να διαλέγεις  φίλους που οι ίδιοι έχουν ελάχιστους γνωστούς
οπότε τότε είσαι έρμαιο της αγάπης του πορνοστάρ μωρό μου

όταν είσαι πλαισιωμένος από φιλικά ζευγάρια με κουτσούβελα
η υπομονή σου στο θόρυβο και τη φασαρία είναι αξιοθαύμαστη
εκτός κι αν απαθανατίζεις τα κωλαράκια τους στην παραλία σε ανύποπτο χρόνο
οπότε τότε είσαι έρμαιο της αγάπης του πορνοστάρ μωρό μου

όταν μπαίνεις με τον άντρα σου σε κέντρο γονιμότητας
να ξέρεις πως η ζωή έχει απαιτήσεις από σας
εκτός κι αν δεν μπορεί να "τελειώσει" γιατί έχει παρθεί σε 100 ταινίες
με όλες τις εικονιζόμενες στα περιοδικά στο δωματιάκι
οπότε τότε είσαι έρμαιο της αγάπης του πορνοστάρ μωρό μου