Τρίτη 3 Μαΐου 2011

Νεοπαροιμία no.4

"Το Άγιο Πνεύμα περιστέρι , ο διάολος κουτσουλιά!"



Έτσι που λέτε το καταθέτουν τα πατερικά κείμενα.Το Άγιο Πνέυμα δεν ήταν περιστέρι ήταν μεταμφιεσμένο σε περιστέρι όπως οι άνθρωποι βγάζουν τα απωθημένα τους όταν ανοίγει το Tριώδιο και βλέπεις τον μανάβη ντυμένο Καρμελίτισσα και τη κυρία της διπλανής πόρτας Dana International ,  ε! ένα τέτοιο πράγμα. Του ξύπνησε λοιπόν ο  άλλος του εαυτός του Αγίου Πνεύματος, είχε ορεξούλες και ήθελε να κάνει μια αλλαγή βρε αδελφέ  πριν τη πρεμιέρα, μια και δυο  πήγε στα παρασκήνια που ετοιμάζονταν οι άλλοι και   λέει στον Ιησού " Εσύ τί θα βάλεις, έτσι θα κατέβεις;΄΄ "Ναι,γιατί, έχεις κάποιο πρόβλημα;" του απαντάει ο Κύριος " 33 χρόνια θα μείνω,θέλω να είμαι όσο πιο κοντά γίνεται στο φυσικό. Εσύ που θα κάνεις μια cameo εμφάνιση στην επιφοίτηση και θα βγεις μέσα στις φλόγες για να  πετάξεις τα γλωσσίδια στις καρκάλες βάλε φτερά και πούπουλα τι με νοιάζει ,ούτως ή άλλως όταν ήταν στο Λας Βέγκας με κάτι ουρί τον είχε σκαρφιστεί το ρόλο σου που είχε ξετρελαθεί με  κάτι ταχυδαχτυλουργούς, μου 'πε να μη στο πω βέβαια ..." "Φτερά και πούπουλα;" λεέι το Άγιο Πνεύμα "Μμμμμ! Pas mal! Pas Mal! Pas du tout! O μεγάλος ντύθηκε;" "Άσε" λέει ο Ιησούς που είχε υπό στρατιωτική εποπτεία 10 Νεφιλίμ που του ξάνοιγαν την κουπ στο γνωστό σε όλους μας μελί του Ιρακινού ηλιοβασιλέματος "δεν θα ρθει για να μην εξαγριωθεί λέει και γίνει πάλι της "Παλαιάς" τώρα που του είπανε οι επικοινωνιολόγοι να αλλάξει ρότα, η βία φέρνει βία πώς να το κάνουμε , φίσκα οι άλλοι με αδελφοκτόνους και θύματα των 7 πληγών εμάς μόνο κάτι εργατικά ατυχήματα απ'τη Βαβέλ και το κήτος που φύλαξε τον Ιωνά σε ενυδρείο στην κεντρική πλατεία να κοιτάει σα μουρόχαβλο, όλες τις δουλειές τα παιδιά του Ζεβεδαίου και γω τις τραβαμε! Τσακωθήκαμε άγρια  σου λέω,μέχρι τις 10 εντολές μου πέταξε, εφφέ θα είναι το σπάσιμο όταν θα τους πιάσω να προσκυνάνε το βόδι, θα τις έχω ψιλοδέσει με ατλακόλ. Με γάνιασε! Να μην ανεβαίνω σε άρματα μη πάω και  σπάσω κανένα πόδι και  δε βγει λυρική η ανάβαση στο Γολγοθά άμα τρεκλίζω -μόνο σε γαιδουράκι μ'αφήνει-, να κοιτάξω λέει το πρόβλημα με τη λειψυδρία στην Κανά, 45 βαθμούς θα πιάνει στη Παλαιστίνη  εγώ να μη πέσω στη θάλασσα επειδή δε ξέρω μπάνιο,μετά θέλει  να αναστήσω  ένα Λάζαρο που του χρωστάει κάτι θυσίες,τί να πεις, αλλά ο μαύρος χαμός έγινε με αυτόν τον gay ακτιβιστή τον Ιούδα που θα με κυνηγάει να μου τον ακουμπήσει στα πλαίσια της  αντιρατσιστικής καμπάνιας για να ξεπλύνουμε το μακελειό των Σοδόμων, με τίποτα του λέω ένα φιλάκι στα τελειώματα για να πλασαριστεί και ως προδοτική χειρονομία και πολύ του είναι του σιχαμένου , ααα και η θεραπεία του λεπρού ντουμπλάζ! Με τα πολλά δέχτηκε...
  Έγινε η φτιάξη, πέρασαν χιλιάδες χρόνια εδραιώθηκε το star quality των μετεχόντων, η αορατότητα και η έλλειψη παρεμβατικότητας άυξησε τις αρετές και άμβλυνε τις δυσαρέσκειες, μόνο που το Άγιο Πνεύμα δεν  μπορούσε να χωνέψει την τόση αγνότητα, υπήρχαν ιδεώδεις και ιδεώδεις αρετές προσωποπαγείς και συγκεκριμένες που αποδίδονταν κατευθείαν με λατρεία στο ον απ'το οποίο εκπορεύονταν. Ο Άγιος Νικόλας με έσωσε απ΄το ναυάγιο, ο ¨Αγιος Χριστόφορος με έσωσε απ'το τροχαίο, η Παναγία με ξεκούτσανε, ο Spiderman μου κατέβασε με τον ιστό του το γατί απ'τη στέγη, το Άγιο Πνεύμα ένιωθε τελευταίο όνομα στη μαρκίζα. Προσευχές και δεήσεις για τους άλλους, κάτι ειδωλολατρικά simulation με χοντροπίτσουνα που δε λένε να απογειωθούν του Σταυρού γι΄αυτό. Τάματα και γονυκλυσίες για τους άλλους κάτι μεταφυσικές νύξεις από μαυροφόρες πως δήθεν μου τάχα τους ανάδευσε  τον κότσο καθώς ακούγονταν τα ιερά λόγια της θείας λειτουργίας γι'αυτό.Τα 'χε πάρει κράνα! Μια και δυο βγαίνει βράδυ και πάει και βρίσκει τον εξαποδώ σε μια τσάρκα που είχε μπαστακωθεί σε ένα δύσμοιρο κοριτσάκι και την ώρα που λεγόντουσαν οι ευχές του εξορκιστή μπορούσε να παρέμβει σαν κανάλι που πότε πιάνει πότε όχι. "Τι θες ωρέ" του λέει ο Σκοτεινός Άρχοντας "δεν΄βλέπεις πώς μου κάνουν έξωση ενώ είμαι νομότυπος; Άσε με να του φάω τα εντόσθια του ελεϊνού!""Αρχίδια νομότυπος είσαι" του αντιγυρίζει το Άγιο Πνεύμα "ας μην ήταν ψευδός και ημιμαθής αυτός ο βλάχος που τα λέει μισά και θα σου λεγα που θα 'σουνα τώρα βλαμμένε, τί είναι αυτό το απολειφάδι που βρήκες και τρύπωσες;""Μα γιατί το λες, είναι πρωταθλήτρια ενόργανης και με τη κρίση δουλεύει contortionist, έριχνα κάτι ξάπλες μέχρι που ήρθε η σφηνόπουτσα"είπε το Κτήνος."Λοιπόν άκου για να τελειώνουμε, επειδή αυτός κάποια στιγμή θα τη πετύχει την ευχή έστω και από κεκτημένη ταχύτητα και εσύ θα πας από κει που ρθες σου προτείνω ένα ντίλι, μου έχει γυρίσει το μάτι με το τρόπο που μου συμπεριφέρονται εκεί κάτω, με έχουμε πιο χεσμένο κι απ'ότι  εγώ τα μάρμαρα του Συντάγματος, εντάξει περιστέρι με ξέρουνε δεν θέλω να τους αλλάξω τροπάρι αλλά κάνε κάτι για να με σεβαστούν εκ νέου και ξέρεις πως είναι αυτά ε, επειδή δεσμεύομαι με τα μεταγραφικά δεν θέλω να τους κολλήσεις καμιά influenza απ'τα μούλικα που με πασπατεύουν στα πάρκα και ξεκληριστεί η μισή υφήλιος αυτά ανήκουν στο παρελθόν,άσε που θα μου τη πούνε και οι τσουκου  τσουκου ψυχοσώστες που είμαι τακίμι αυτές τις δυο χιλιετηρίδες ,η επίθεση θέλω να γίνει υποδορίως και με στρατηγική, τσιτσιριστική και όχι κατα μέτωπον, όπως κάνεις με τις οικονομίες των αδύναμων χωρών ντε!Χρησιμοποίησε κάποια ιδιότητα μου που φαινομενικά δεν είναι επικίνδυνη και ρίξτους  στ'αυτιά, κάτι με το οποίο να με έχουν συνδέσει και να καταλάβουν πως προέρχεται από εμένα χωρίς εμένα όμως; Αντιλαβού;" "Θα σε φτιάξω μη σκας! Κάντου τώρα του μαλάκα μια κλήση στο beeper ότι βγήκανε οι Πεντηκοστιανοί και τρώνε το συσσύτιο για τους φτωχούς να γίνει μπουχός γιατί έχει αρχίσει και μου καψαλίζει το δεξί, ο μυρωδιάς!" .Έτσι απήντησε λοιπόν το πνεύμα του κακού και  ενώ κανείς δεν περίμενε να κρατήσει το λόγο του,αυτός ίσως γιατί πάντα συμπαθούσε τα παρεξηγημένα άτομα και οντότητες τον τήρησε:





Κυριακή 1 Μαΐου 2011

Ψευδοτσιτάτο no.4

"Δεν ευθύνονται τα παιδιά-θαύματα γι'αυτό που είναι! Εγώ όμως ευθύνομαι για τις συναναστροφές των δικών μου!" 

                                   
Μαρίτα Παπαδοπούλου: Ελληνίδα καθηγήτρια Μέσης Εκπαίδευσης, νοικοκυρά, μητέρα τριών παιδιών και επιπροσθέτως κοντογειτόνισσα. Με παρακάλεσε να δημοσιεύσω το παρακάτω φλογερό  κείμενο προβληματισμού και αφύπνισης προς τον  απλό πολίτη και γονέα. Η ελευθεριότητα του λόγου είναι προϊόν τόσο της τεταμένης διάθεσης υπό την οποία γράφτηκε όσο και του γεγονότος ότι η Μαρίτα είναι εισηγήτρια και practitioner της μοντέρνας μαθησιακής μεθόδου που συνοψίζεται τέλεια στο " Στα μούτρα και σταράτα, πρόκειται για εν κρυπτώ ενήλικες" που χρόνια προσπαθεί να  εφαρμόσει στο Ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα (περιττό να ειπωθεί βέβαια ότι ακόμα και σήμερα δέχεται ανηλεές πογκρόμ από την πλειοψηφική μερίδα των συναδέλφων της):

"Η Αθηνά η νταλίκα γεννήθηκε με τη Σάρισα και τη Περικεφαλαία ενσωματωμένη, οι Βραζιλιάνοι γεννιούνται με τη μπάλα στα πόδια! (Το ένα έκανε το Δία να δημιουργήσει το Παν-adol Extra και το δεύτερο αύξησε κατακόρυφα  τις Καισαρικές στο Ρίο). O Mότσαρτ συνέθετε σονάτες με το μπειμπιλίνο, indigo children μιλάνε με τη συγκρότηση εκπροσώπου τύπου κόμματος και με βλέμμα Πυθίας που μπούκωσε  φύλλο ευκαλύπτου κατουρημένο από ραδιενεργό κοάλα  ζωγραφίζουν νατουραλιστικούς Χριστούς και ευαγγελίζονται την έλευση της πνευματικής αναγέννησης του πλανήτη, Λιλιπούτειοι σκακιστές ξεσκίζουν παλαίμαχους με τα δάχτυλα των ποδιών ενώ παράλληλα παίζουν τέννις στο wii , μαθηματικές ιδιοφυίες  επωμίζονται τσάντες διανθισμένες σε ονόματα new metal συγκροτημάτων, σολίστες με ακροδάχτυλα που βρωμάνε κρέμα για την ακμή βγάζουν σπίθες στα κλαβιέ,ο  Ζuckerberg δεν πηδούσε  που δεν πηδούσε αποφάσισε να κάνει τη ιδιωτική ζωή  του πλανήτη κεφαλογραβιέρα Μετσοβίτικη με δική τους συναίνεση. Μα τι συμβαίνει με τα παιδιά θαύματα; Από ποιά αρχίδια βγήκανε; Οι γενετιστές γιατί δεν έχουν προβεί σε απαγωγές των φορέων των ύποπτων γονιδιών ακόμα! Μήπως κάτω απ'τις μύτες μας μαίνεται ένας πόλεμος μεταξύ ευγονιστών και ευηθών επιστημόνων για τη χαρτογράφηση του πολύτιμου γονιδιώματος κάποιων ιδιαίτερων συνανθρώπων μας. Το tabula rasa μας άφησε χρόνους απ΄τη μέρα που ο πρώτος Φαφαφίνε (Fa'afine) έβαλε περούκα από φοινικόφυλλα και δυο καρύδες για βυζιά πάνω στο δόρυ που του έφερε ο μπαμπάς του, όπως κι απ΄τη μέρα που ο γιος του Μήτσου του υδραυλικού γύρισε σπίτι μετά το ντέρμπι και έπαιξε στο  ροκάνα του  rhythm section του "We Will Rock you!" Αλλά άλλο κλίση κι άλλο νεοεγκεφαλίτιδα! Σε ποιά κοινωνία φέρνουνε τα παιδιά μας. Τα δικά μου επι παραδείγματι είναι κανονικά σε όλα, είναι εύμορφα αλλά δεν θα  έβγαιναν ποτέ πρώτα σε παιδικά καλλιστεία, είναι πρόσχαρα αλλά δεν θα πόνταρε και πάνω από μερικά δολάρια πάνω τους κάποιος ότι μπορεί να αποτελούν τον επόμενο Justin Βieber. Είναι έξυπνα αλλά σίγουρα δεν μπορώ να πω πως θα πηδούσαν τάξεις αν είχαμε το αντίστοιχο εκπαιδευτικό σύστημα. Και τρέμω πραγματικά χειρότερα κι απ'το αν μάθαιναν ότι είναι υιοθετημένα ή αν αποκαλυπτόταν ένα οικονομικό σκάνδαλο για το πατέρα τους, τρέμω τη μέρα που θα γυρίσουν τα παιδιά μου σπίτι και θα μου πουν "Εγώ μαμά γιατί δεν μπορώ να βγω πρώτος στον Μαθηματικό διαγωνισμό που βγήκε αυτός ο μαθητής απ'τη Δράμα; Γιατί δεν είμαι τόσο έξυπνος;" Τρέμω όχι για το μερίδιο ευθύνης που αυτομάτως θα με βαρύνει , ούτε γιατί έχω κάποιο πρόβλημα στο να πω στον μικρό Μανωλάκη:"Γιατί είσαι κολοκύθας και το Playstation σε έχει μετατρέψει σε ειδωλολάτρη με χειριστήριο". Τρέμω γιατί η άποψη μου για το θέμα δεν έχει εκπροσώπηση, νιώθω μοναχική φωνή σαν κραυγή σουρικάτα στη νυχτερινή έρημο.Κοιτάω με την περιφερειακή μου όραση τους άλλους που χειροκροτάνε και επευφημούν ότι ακραίο ξεπετάγεται στην ανθρωποπανίδα και μπρος μου βλέπω μια ανασύνθεση της "Σχολής των Αθηνών" του Ραφαέλ με κολλάζ στα σώματα πρόσωπα κορυφαίων αντιηρώων , υπέργηρων νομπελιστών, καλλιτεχνών αναγνωρισμένων μετά θάνατον, one hit wonders που απέμειναν να νοσταλγούν τον χαμένο τους μίττο, απρόσωπα κεφάλια μέσα σε συλλαλητήρια και πορείες, άγνωστες ειλικρινείς φωνές στο νυχτερινό ραδιόφωνο, εκρηκτικούς ατακαδόρους sit down comedians των αιθουσών των σινεμά, μαγνητικές παρουσίες στις καλοκαιρινές παραλίες. Και τότε μέσα μου τσιρίζω ¨Τα σιχαίνομαι τα κωλόπαιδα! Θέλω να τα δω να τα περιλάβουν ένα μάτσο καβλωμένοι  παιδόφιλοι τη μέρα που θα διαρεύσσει πως τελειώνουν τα "Ζουζούνια"  ! Εγώ δεν βλέπω κανένα μέτρο, ούτε ευρύνοια, μόνο κάτι ρομποτοειδή που εκμαυλίζουν χωράφια  και ύδατα που έπρεπε να αναπνέει και να τσαλαβουτάει  η φαντασία και ο αυθορμητισμός με επίδείξη μιας αύλακας του γαμομυαλού τους που έτυχε να τους δοθεί ΧΧL απ'τον πλάστη.Καμιά συνδεσμικότητα, κανένας οίστρος, καμιά γοητεία προϊόν συγκομιδής εμπειριών!Το ένα αποστηθίζει τηλεφωνικούς καταλόγους ανάποδα.Στο μουνί μου μετεωρίτες και γύρω γύρω πεφταστέρια!Το άλλο κάνει πράξεις με 10 ψήφιους αριθμούς!Μπράβο ψυχαναγκαστικό όταν θελήσουμε να κάνουμε μερεμέτια στο μοντέλο από σπίρτα της Ούγγρικης Βουλής  θα σε έχουμε υπόψιν μας.Το άλλο μετράει πόσα γράμματα έχει κάθε πρόταση που εκστομίζει.Τέλεια!Για πες μου τώρα μικρό μου τι νούμερο  βγάζει η φράση ο "Μπαμπάς μου θα έπρεπε να τα είχε πιει!"Θέλω να τα πλησιάσω με το τηλεβόα του Τοm Waits και να τους ουρλιάξω μέσα στον εγκέφαλο. Ε! μικρέ Κύρε Γρανάζη guess what υπάρχει κάτι που όποια μεταβλητή και να μπουρδουκλώσεις  στο χαρτί δεν θα μπορέσεις να το παρακάμψεις, λέγεται ΕΦΗΒΕΙΑ κι εκεί θα δεις πόσα απίδια βάνει ο σάκος εκει θα ξανασυστηθείς  με αυτό το στυβαρό μειλίχιο τόνο στη φωνή, τον σίγουρο για τα μυστήρια του κόσμου όταν στο κάνουν φύλλο και "φτερού" χιλιάδες "κοκοράκια" , θα δούμε τι επιδόσεις θα έχεις μικρό μου μπιμπελό όταν τα μπούτια σου  αρχίζουν να μοιάζουν στα πτερύγια Manatee που είναι χρόνια κολλημένα στα μπούτια του σογιού σου και στο ευρυγωνιακό κεφάλι αρχίσουν να φλασάρουν βυζιά αντί διαφορικές εξισώσεις." Ίσως ειμαι πικρόχολη,ίσως υπερβάλλω αλλά πόσο αυτοαναιρούμενη είναι μια κοινωνία που έχει για σηματωρούς ανθρώπους-ακμές που απλά εξαργυρώνουν έναν εγγενή λαχνό μηχανιστικής ευκολίας και πόσο επικίνδυνο όταν το ανώνυμο πλήθος χειροκροτεί ή λιθοβολεί  ιδιότητες για τις οποίες ο επιλαχών απλά δεν ευθύνεται! "

Πέμπτη 28 Απριλίου 2011

Δάχτυλα στην άκρη της εξέδρας

'Εχουν γραπώσει την άκρη της εύπλαστης  εξέδρας 
αυτάρκεις εξερευνητές εν μέσω μιας κουρσάρικης ενέδρας

κανένα δεν πείθουν για το αντανακλαστικό του δραγμού
υποψιάζομαι μια παράταση απτικού αισθησιασμού

μηνύω γυμνούς εντολοδόχους να τα λιμπιστούν ορθά κοφτά  
βγαίνοντας κάτω από  ομπρέλες με προτεταμένα στόχαστρα

τα ξύνω  σε νησιώτικο σκυλόδερμα,τα μουλιάζω  με ωκεάνιο ποτιστήρι
και ανάμεσα στις μπουρμπουλήθρες  χάνεται ο κόσμος τους ολότελα  από ένα πόσιμο ποτήρι

τρυπήσανε το στρώμα, έκαναν εμετό ληγμένα άρμενα 
 τώρα τον ουρανό τους ας σηκώσουν ονειρευάμενα

η φωνή σου θα μου  αφηγείται  πάντα  ηλιόλουστα κύματα
ενώ εγώ θα ξεβράζω  ένα φιδέ  από αιματηρά οδοντονήματα

σημαίες τοπογραφίας,αετοφωλιές όχι πια,
κατακρύμνιση  με στυλ θα πει  βουτιά 
κάντε με τη μεγάλη σας ουρά!
σκάει η πλάτη!ανοίγει μέτωπο η αντηλιά!

ίδιος με χόνδρο κάτω από τάφο βλαστωμένο
χρόνος υπολειπόμενος που δεν σας  καλτσοδένω

αλαλιασμένα με εκτινάσσουν
το κέντρο πώς θα χάσουν

φτου ξελευθερία άνεμε μαλάκα 
πάντα στης βαρύτητας κρύβεσαι  τη λάκα

δέκα πλάνες έντρομες  τώρα πως κοιτούνε
στις παλάμες δουλικό που έγινα θρηνούνε

P.S (ή Ψιτ!) το ποίημα αποτελεί διασκευή του ομώνυμου ποιήματος που είχα αποστείλει πριν χρόνια στον ιστότοπο e-missos

Τετάρτη 27 Απριλίου 2011

Ψευδοτσιτάτο no.3

"Μακάρι στα Ελληνικά τραγούδια όλα τα Κρητικά μαχαίρια να στομώσουν σφάζοντας όλα τα διαβατάρικα πουλιά"



Μελωδός Πειθήνιος :Ο πασίγνωστος ευρασιτέχνης μουσικών οργάνων και τεχνουργημάτων μετά από μια βιογραφική συνέντευξη που μου είχε παραχωρήσει για το περιοδικό "Αέναο Μπεντίρ" είχε αναθεωρήσει κάποιες πυρφόρες δηλώσεις και με είχε παρακαλέσει να μην τις συμπεριλάβω στο κείμενο.Δεδομένης όμως της εκτροπής και της καταστρεπτικής γιγάντωσης των φαινομένων που ακολούθησαν τα  τελευταία χρόνια την κυκλοφορία του "Έντεχνου Ριμαριστή" με εξουσιοδότησε σε ετεροχρονισμένη δημοσιοποίηση των λογοκριμένων σημείων της συνέντευξης:

"Εμένα η αγάπη για τη μουσική ήταν ισοδύναμη με την αγάπη για τη φύση και για την αγάπη για την Αριστερά για να μην σου πω πως προήλθαν κι απ΄την ίδια κοιτίδα. Στη Κυψέλη το 70'  μικρός καθώς έπαιζα  με τα άλλα παιδιά μας ερχόταν το αγιάζι απ'τις Τρεις Γέφυρες και μας ίσιωνε τις τρίχες στο σβέρκο,μας κατέκλυε  τότε ένα ένθεο δέος, σκεφτόμασταν υπάρχει και κάτι άλλο πιο μεγάλο μετά την Πατησιών και κοιτάγαμε στον ορίζοντα με δάκρυα.Μετά στη Φυλής οι πρώτες επαφές με τις εξωτικές πόρνες που ερχόντουσαν απ'τη Σρι Λάνκα μέσα στα ψυγεία των τάνκερ και αναγκάζονταν να εκδωθούν,  χιλιάδες μυρωδιές τρυγούσαμε στα κορμιά τους λαφίνες μαριόλες όλες τους ,κόλλαγες Σύφιλλη απ΄αυτές και καθόσουν και τη χάζευες σαν πίνακας του Pollock ήτανε,  στη Φωκιώνος μετά τη κάβλα που ψοφάγαμε στη πείνα   πηγαίναμε στο Πολίτικο Ζαχαροπλαστείο του Καράμπεη και τρώγαμε ταούκ γιοκσού με κέτσαπ -αμβροσία,ήταν τότε κάποιοι εναπομείναντες ρεμπέτες και βγάζανε τα ούτι και τις Stratocaster  και γινότανε ένα πράγμα, μια μυσταγωγία, διονυσιασμός σκέτος, ερχόντουσαν και Κνίτες και λέγανε τα δικά τους και γινόμασταν όλοι ζαμπόν.Μεγαλώνοντας ήρθαν οι παρεούλες και οι διακοπές με σκηνές στα νησιά της άγονης γραμμής που εκεί θες δεν θες περνάς σε άλλη διάσταση, δεν είναι δυνατόν να έχεις πιει τώρα κανένα "καλό" να είσαι κάτω από τη ξαστεριά με τη κοπέλα σου αγκαλιά και να μην σκεφτείς πως απέναντι βρίσκονται οι χαμένες πατρίδες και από πάνω σου οι εξωγήινοι, αυτό θα ήταν πολύ εγωιστικό, δεν είσαι άνθρωπος αν δεν το σκεφτείς, δεν είσαι Έλληνας"

"Μετά ήρθαν οι σπουδές στο Μετσόβιο,διάβασμα, εργαστήρια και διασκέδαση στις μπουάτ, στις πορείες, στα συλλαλητήρια παντού, εμένα όμως με έτρωγε, έβλεπα το τέλμα, πόσο μονοδιάστατο ήταν τότε το τραγούδι.Ορχηστρικά ο ένας, τραγούδια καταγγελίας ο άλλος, τα παραδοσιακά,τα ελαφρολαικά, το ροκάδικα όλα εύτακτα και αποστειρωμένα σα κουτάκια στο ράφι του φαρμακείου  κάτι έπρεπε να κάνω να ενώσω αυτές τις ετερόκλητες δυνάμεις. Έτσι όταν ήρθε η κατάρα της Χούντας στη χώρα την έκανα με ελαφρά όχι γιατί ήμουνα κοτί τελειωμένο αλλά γιατί ένας άνθρωπος με τέτοιο μυαλό  θα μπορούσε να βοηθήσει τη πατρίδα καλύτερα απ΄το εξωτερικό, δεν ξέρεις πόσα δάκρυα έχυσα στις αφέγγαρες νύχτες στον πύργο του Welligton στην Δυτική Κορνουάλη  συλλογιζόμενος τα σπασμένα κόκκαλα και τις μόνιμες εγκεφαλικές βλάβες που υπέστησαν οι απλοί ατάλαντοι νεολαίοι στα κολαστήρια της ΕΑΤ-ΕΣΑ"

"Η υποτροφία απ΄την Αμερικάνικη ¨Ενωση Ευρασιτεχνών μου δόθηκε όταν ένας Αμερικάνος που βρισκόταν εκείνη την εποχή στο Λονδίνο άκουσε στη Λεστερ να παίζει ένας πλανόδιος την μικροφωνική μπαγκέτα που είχα κατασκευάσει και τον είχα πείσει να χρησιμοποιήσει πιλοτικά αγοράζοντας του ένα muffin. Τότε ήταν σε ατελές στάδιο και του είχε κάνει το σώμα γεμάτο μελανιές...ήτανε ένα είδος μπαγκέτας με ανακρουστήρα πολύ ελαστικό όπου είχα προσαρτήσει μια πολύ ευαίσθητη μικροφωνική εγκατάσταση ώστε ο μουσικός να την βαράει σε διαφορετικά σημεία του σώματος και να εξάγει διαφορετικής υφής ήχο, οι Αγγλοι το λέγανε human drum, ε αυτός ο ζητιάνος ήταν ο πρώτος, μετά βέβαια τον σκότωσαν στο ξύλο για να του το πάρουν οι άλλοι ζητιάνοι γιατί κάνανε 4 ζωστήρες ο κόσμος γύρω του για να τον ακούσουν.Φεύγω Αμερική όπου μένω για 7 χρόνια και μαθητεύω δίπλα στο Τομας Τζέφερσον και τη Γερτρούδη Στάιν εκεί ήρθαν οι πρώτες εφευρέσεις που είχαν απήχηση στο ευρύ κοινό όπως το κομπολόι-μασέλα, η κουρτίνα μπαλκονόπορτα, το πηρούνι-ραδιόφωνο και άλλα πολλά δεν έχει σημασία να περιαυτολογώ, έβγαλα ένα σκασμό λεφτά απ'τις πατέντες αλλά εμένα κάτι μέσα μου με έτρωγε, η αγάπη για τη μουσική και την πατρίδα έπρεπε να νυμφευτεί, ήθελα να γύρισω πίσω και να κάνω κάτι για την Ελλάδα και το έκανα "

"(η φωνή του βαραίνει) Δεν ξέρω αν έκανα καλά που δημιούργησα τον Έντεχνο ριμαριστή. Όταν τον έφτιαχνα στο μυαλό μου είχα κάτι άλλο. Να απλοποιήσω τη δουλειά των Ελλήνων στιχουργών,να ενώσω την ποικιλομορφία των μορφών και των νοημάτων που απαντάει κανείς σ'αυτή τη χώρα  προσφέροντας τους ένα πυκνωτή ουσιαστικής Ελληνικότητας. Φύση - Ιστορία- Κοινωνικοί Αγώνες- Επιστήμη - Αρχαιοελληνικό Πνεύμα- Χριστιανισμός - Διεθνισμός - Γαστριμαργία.Το πρώτο πέιραμα  που έκανα ποτέ ήταν με τη λέξη "χαλί" που  έδωσε πίσω "Αιβαλί", "Υλαγυαλί" Ιμαμ Μπαϊλντί". Ήξερα πως ήμουν σε καλό δρόμο. Στην αρχή το προσάρμοσα σε στερεο μορφή ,ο καλλιτέχνης το είχε στο σπίτι ηχογραφούσε όλη τη μέρα τους διαλόγους από τηλεοράσεις, ραδιόφωνα, οικογένεια, φίλους και λειτουργούσε με δυο function είτε έγραφες μια λέξη και στη ρίμαρε με την επικρατέστερη ομοιοκατάληξία της εποχής είτε σου έβγαζε απλά ένα τοπ 100 με τις πιο συχνές λέξεις της ημέρας, της εβδομάδας, του μήνα.  Αυτό δεν πούλησε δεν είχε γκελ, οι καλλιτέχνες ήταν αλάνηδες και δεν μπορούσαν τώρα να κάθονται όλη μέρα στο σπίτι, το portable ήταν αυτό που με έκανε πλούσιο αλλά συνάμα κατέστρεψε το Ελληνικό τραγούδι!"

"Όταν άκουσα το ΄"Και ντρέπομαι που πίνω Coca Cola, για να 'ναι όλα ίδια αλλάζουν όλα!" άλλαξα όλα τα χρώματα του ορατού φάσματος και με έλουσε κρύος ιδρώτας, δεν χρειαζόταν καν να διασταυρώσω αν η στιχουργός είχε κάνει χρήση του μηχανήματος. Αυτή η τερατωδία της καταναλωτικής pop αγκαζαρισμένης με τις Βέδες και τη Σαμσάρα μόνο απ'το δικό μου το μαραφέτι μπορούσε να πηγάσει. Βρωμούσε η δουλειά από χιλιόμετρα. "Πότε Βούδας, πότε Κούδας!" στα αμφισβητούμενα αλλά είμαι παραπάνω από 90 τις εκατό σίγουρος πως προήλθε από υπνοπαιδεία με το μηχάνημα ανοιχτό. Ένα ρημαδοτσιφτετελάκι γαμώ το κέρατο πως αλλιώς να  παρείσφρησε ο Μανιχάϊσμος  εκεί μέσα, τι περιμένανε αυτοί οι άνθρωποι με αυτά τα τραγούδια, να ανεβαίνει το ξέκωλο στη μπάρα και να τσιφτετελίζεται φέρνοντας Σουφικές περιδινίσεις;Και μετά  δεν προλάβαινα να καταμετρώ κρούσματα.Η φύση να εκβάλλει αχτένιστη και ορμητική απ τα λαρρύγια τροβαδούρων που καπνίζαμε 3 πακέτα πριν ανέβουν στη σκηνή και είχαν να αθληθούν από τότε που τους τρέξανε οι αντίπαλοι χουλιγκανς στο γήπεδο, τί αηδόνι και πουλί διαβατάρικο, τι τρυγόνα ορφανή και αετός μπερμπάντης  δεν βγήκαν απ΄το  στήθος  τους με υπερνικοτινίαση πνιγμένα στη πίσσα , τί δροσοπηγές, νάματα και αστράμματα δεν απευθύνθηκαν σε επαρχιώτες φοιτητές που θέλανε ενα μεσοβέζικο pit stop προσαρμογής πριν μπουν σε ρυθμούς    εργασιακού bullying στη μεγάλη πόλη. Τι  περμανάντ στη Βερενική και πεντικιούρ στο Βέγα,τί μασάζ στον Αποστερίτη και απολέπιση στον Αυγερινό  δεν έγινε για να πάει το ψυχαγωγημένο  κοινό να "πάρει" την Πόλη και τη Σμύρνη και να ψηφίσει με συνείδηση! Μετά άρχισαν οι νεολεξίες και τα αρχαιοπρεπή εκεί να δεις, έμοιαζε η δισκογραφία σαν να έχεις ανοίξει οδηγό free press στη σελίδα με τα εστιατόρια στου Ψυρρή: Παυσίλυπον, Ζείδωρον, Ελίχρυσον , Ανάκλιντρον, Αχερούσια (μεγάλο στέκι η λίμνη Πλαστήρα no man's land μπροστά της) Αλάβαστρον, Σισμαρίλιον και δεν συμαζεύεται. Για μια εποχή άκουγα σκυλάδικα και μέταλ δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω πως είχε μεταλλαχθεί η αρχική  μου πρόθεση. Δεν ξέρω πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα το μόνο που μπορώ να πως είναι πως μακάρι όλα τα Κρητικά μαχαίρια να στομώσουν σφάζοντας όλα τα διαβατάρικα πουλιά στα Ελληνικά τραγούδια ( γέλια) "

Δευτέρα 25 Απριλίου 2011

Moby Dick Superstar!



Το απόγευμα είδα το Moby Dick  στην ΤV
Στην αρχή είχα μια όχληση που έγινε επιδρομή

Κάτι σαν διόραμα εμπνευσμένο απ'το επικό feel
Ποια μεριά να διαλέξεις  Αχαάβ Κουίκουεγκ  Στάρμπακ Ισμαήλ

Μένος,Γένος,Τρόπος, Μάτι
Δευτέρα  του Πάσχα  χωνεύοντας σε ένα  Ελληνικό κρεβάτι

δεν έχεις και πολλά να περιμένεις από μια τέτοια τελετή αφής
οποιουδήποτε μήκους ιδέα δεν θα είναι παρά προϊόν συρραφής

Κι έπειτα σκέφτηκα τι ακριβώς είμαι εγώ 
κι όπως πάντα δεν άργησα βροντερά να γελώ 

Φαντάζομαι θα ήμουν ένλογο  ξύγκι σε ένα  μεσοδόντιο του τεράστιου κήτους 
από κάποιο μεζέ μιας μεγάλης ιδέας, ενός έρωτα που 'σκάσε σε περίβλημα λίπους

Στα πρότερα του θα κρατώ πρακτικά
τα μύρια ανομήματα θα γνωρίζω κρυφά

αλλά και τα ύστερα ακόμα  με μάτι θολό
αφού ξέρω πως νιώθει θα μπορώ να εξηγώ

μην νομίζετε ξένοι πως για μένα δεν έχω καιρό
απ΄το λερό μου θεωρείο ένα εχω να  πω
μπορεί αίμα και ταξίδι να ταν όλη μου η ζωή
αλλά δεν είχα βεντάλια ούτε κράνους φραγή

αιωνίως λοιπόν θα πρόσκειμαι στου κτήνους τις βούλες
αφού σωρούς  στο βίο μου μέτρησα νεκρούς καμακιστές


Moby Dick Super Star

In the afternoon I saw Moby Dick on TV
at first I had an irritation that after a while became an assault

Like a diorama inspired by the epic feel
which side to choose Ahab, Queequeg, Starback , Ishmael?

Wrath,Breed,Method, Eye
Easter Monday digesting on a Greek bed

You don't have a lot to expect from such a flame ceremony
every idea of any longitude it can only be a byproduct of stapling

And then I thought what exactly is myself
And in no time I was laughing aloud

I think I would be a conscious swet in the
space between two beast's teeth
from a snack of a big idea or a love that suffocated in an 
sleeve of fat  

Strangers, don't you think that for me I don't have time!
From my oozing stall only one thing I can state
maybe my whole life was blood and journey
but I didn't have a hand fan or a helmet's restriction

therefore eternally I will be in accordance with the beast's willings
since in my life so far I stared at piles of dead harpooneers




Νεοπαροιμία no.3:

"Toν γραφιά και τον ταρίφα πάντα η μοίρα τον ξεβγάζει"


Παροιμία αυταπόδεικτη που δεν χρήζει περαιτέρω αποσαφηνήσεων και γκελαρισμάτων που μπορεί να έδιναν υπό άλλες συνθήκες  ώθηση στο "κύβο του Rubik" τσερβέλου να εφεύρει ένα νέο χρωματικό compost  ένεκα Πασχαλινής ραστώνης. Το λοιπόν, ταξιτζής και δημοσιογράφος (γραφιάς, συγγραφέας, ποιητής, πένα και πληκτρολόγιο με λίγο  άνθρωπο εν ολίγοις, είναι τα δυο πιο καταληκτικά επαγγέλματα της πλάσης από τότε που ο πίθηκος απόφάσισε να μετατραπεί σε εσθέτ bon viveur του ζωικού βασιλείου ( να κόψει γούνα και ουρά, να λιμάρει νύχι, να περπατήσει στα δυο πόδια, να μη σφάζεται, να μην πηδιέται, να μην τρώει το σπέρμα του σε κοινή θέα και να αποφασίσει να κάνει στόχο της ζωής του την ύπουλη εξολόθρευση των λοιπών ειδών.)
  Δεν είναι λίγες οι φορές που θα ήταν καλύτερο να  έχεις στρογγυλοκαθήσει μέσα στο υμενώδες εσωτερικό μιας γιγαντιαίας Διωναίας παρά να θρονιαστείς αμέριμνος στη θέση του συνοδηγού ενός ταρίφα και να έχεις και την νοσηρή τάση να δευτερολογείς και να ακομπανιάρεις στα ύπουλα θέματα που αυτοί οι μάγιστροι της κοινωνικής επικοινωνίας θα επιλέξουν με μαεστρικό δόλο να σου ανοίξουν. Φίλε συνοδηγέ ποτέ ΜΑ ΠΟΤΕ! όμως μην δεχθείς να μπεις σε κουβέντα με εκπρόσωπο της μαυροκίτρινης φυλής  για τα εξής θέματα ΣΕΞ - ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ - ΠΟΛΙΤΙΚΗ-ΚΡΙΣΗ (new entry!) Αντ'αυτού προτίμησε να βάλεις κορδελίτσα μπουρνουζέ και σορτσάκι σώβρακο με άσπρο ΝΙΚΕ και να κάνεις τη γάμπα μαρμαροκολώνα και το πνευμόνι Zeppelin! Γιατί ειδάλλως έχεις να φας παπάτζα που μόνο αν ο κ. Watson  (αυτό το λεβεντοπαππούδι που πήγαν να κλωνοποιήσουν με καδρόνι τα γνωστά άγνωστα) αποφάσιζε να μιξάρει το  γονιδιώμα του Ηitler με αυτό του Κώστα Τσάκωνα μαζί  με μια πρέζα από έλικα μέσου ακροατή του ΣΚΑΙ  θα μπορούσε να γνωρίσει επιστημονική νομιμοποίηση αυτός ο άχαρτογράφητος ανθρωποφαινότυπος που διαλανθάνει χρόνια στους σκοτεινούς  δρόμους της Ελληνικής Επικρατείας.Γιατί; ΓΙΑΤΙ  ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΚΑΘΕΤΑΙ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ! Είναι πάναπλο. Κάθε μισόλογο, κάθε νύξη, ρήση, δυσανασχέτηση, μονολόγος ακόμα και σκόρπιες λέξεις μέσα απ'τα δόντια μπορούν να γίνουν άμεση λεία στις προπονημένες αρπάγες του επιτήδειου και να ανοίξουν τους ασκούς του Αιόλου. Και μην ξεχνάτε μιλάμε για ένα ανθρωποειδές που βαράει 14ωρα μέσα σε ένα χώρο που 6 μήνες το χρόνο γίνεται θράκα ,μπορεί και ανιχνεύει σηκωμένο χέρι στο χιλιόμετρο με την δεινότητα του Predator, έχει ψηθεί στις Ζούγκλες της Βάθης και στα έλη της Συγγρού, επιδεικνύει  Ταντρικής φύσεως αυτοπειθαρχία στο να κρατάει τη φούσκα του άσκαστη ενώ διαθέτει  διακριτική ικανότητα profiler του FBI στο "τι γαμιέται , τι κλέβεται και τι  μανουριάζει". I rest my case!
Παραθέματα:  "'''Αστα πάμε κατα διαόλου παλικάρι μου! Μαζί τα φάγαμε σου λέει μετά. Ε τι μαζί τα φάγαμε ρε φίλε! Οι άλλοι σε βάλανε να τα φας , ο λαός δεν ήξερε. Δεν είπα πως είναι παναγίες! Αλλά δεν μπορεί το δημόσιο χρέος να ανέβει απ'τα χρέη του απλού λαού. Δεν έχει σχέση ρε αγόρι μου μην με τρελαίνεις τώρα. 'Αλλο το δημόσιο χρεός μιας χώρας και άλλο αυτά που χρωστάει ο μισθωτός. Είδες που δεν ξέρεις; Εμ όχι βέβαια αυτά που χρωστάει ο λαός  από δάνεια δεν έχουν σχέση με τον ΑΕΠ.Τί τι σχέση έχω εγώ, απ'το τον τρόπο που μιλάω φαίνεται να μην ξέρω  από οικονομικά, ταξιτζής ήμουνα πάντα νομίζεις ; Πάρε μια οικονομική εφημερίδα να ξεστραβωθείς έρχεσαι και λες μαλακίες (!) " ΝΕΧΤ!"΄Πω!Πω! Μια μουνάρα. Ωραία ε? Δε σ'αρεσει; Χοντρή; Ε τι θες ρε φίλε δηλαδή να γαμάς και να σπάει ο πούτσος σου πάνω στα κόκκαλα; Χοντρή λέει! Εμένα έτσι μου αρέσουνε. Ναι με τέτοιες πάω!" ΝΕΧΤ!"Έλα αλλά πρόσεξε τον καφέ σου έτσι; Πρώτη φορά στο λένε; Εννοώ να μη χυθεί γενικά κι έγώ καφέ πίνω δες! (ταπεινό φραπόγαλο σε μπουκαλάκι νερού!) Να ανάψω τσιγάρο μια που πίνουμε καφέ; Οχι;ΟΚ! Όπως θες (ακαριαίο setting σε battle mode) ... Χάλια η Αθήνα σας χάλια, εγώ από Θεσσαλονίκη είμαι... για δουλειά κατέβηκα τί γιατί; Άλλη κατάσταση πάνω οι άνθρωποι είναι πιο ήρεμοι και υπάρχει παράδοση, εγώ κατάγομαι από μια απ'τις πιο αριστοκρατικές οικογένειες της Θεσσαλονίκης. Ε, όχι! Ακόμα κρατάει χαρακτήρα, έχεις πάει; Ε! Πως μιλάς;Οι πνευματικοί άνθρωποι της Θεσσαλονικής είναι πλειοψηφία! Τί είπες; Κουλτούρα της χαρτοπετσέτας και του Ψωμιάδη; Θες να πας με τα πόδια?" ΝΕΧΤ! (μέσα στα χρόνια που ανδρώθηκα στο φιλικό πυρακτωμένο δερματίνι του συνοδηγού ανέπτυξα κάποιες στοιχειώδεις αμυντικές τεχνικές. Η επικρατέστερη είναι η κόντρα παπάντζα!" Πόσο τον πήρες ρε φιλαράκο τον καφέ; Πόσοοοοοο? Καλά μαλάκα σε πιάσανε, εγώ το πίνω με 3 ευρώ! Τι Αμερικάνικος και μαλακίες ρε! Μας έχουνε τρελάνει στις μαλακίες! Τι δουλειά κάνεις; Και πέρνεις τόσο ακριβό καφέ; Κι από που τα 'χεις τα λεφτά; Πολυκατοικίες ε? Χμμμ! ΟΚ ρε φιλαράκο να τις χαίρεσαι! Έχει ο καιρός γυρίσματα όμως να το θυμάσαι!*&* ...Να πας τσόγλανε μη σου γαμήσω!"
Για τους γραφιάδες  δεν έγραψα τίποτα αλλά οκ είναι γνωστό πως οι πιο πολλοί σπουδάζουν Νομική για να κάνουν ραδιόφωνο, τηλεόραση και να γράφουν άρθρα και βιβλία...από κει και πέρα τί να πεις...!
Κλείνω με τη πρωινή σουρεάλα που την έχω και πρόσφατη ανάμεσα σε δυο παππούδια Ταξιτζή και συνοδηγό. Εγώ στο πίσω κάθισμα να υμνώ τον ύψιστο για το τζάμπα σταφ που συχνά πυκνά παραχώνει σε κρύπτες ανθρώπινων στιγμιότυπων  και δεν χρειάζεται να ξεσπιτοθούμε ως τον   Ινδιάνο σαμάνο στη άκρη του κόσμου να μας φιλέψει σπιτικό Πεγιότ:

'Ταρίφας: Έτσι είναι μετά από κάποια ηλικία δεν μπορείς να πηδήξεις! ¨Αμα κάνεις δε και εγχείρηση καρδιά πάει δεν σου σηκώνεται με τίποτα! Μαραμένα τα γιούλια!
Γεροντάρα: ΚΧΑΑ! Πού το θυμήθηκες αυτό; ...Πας να το κάνεις μετά και μένεις εκεί ... και με τον προστάτη, όποιος έχει κάνει μετά είναι "νεκρός"
Ταρίφας: Ο προστάτης βρίσκεται στην άκρη της ουρήθρας (!!!)  και μόλις σου βάλουν εκεί στην εγχείρηση αυτά που σου βάζουν για να τα περάσουν μέσα στα καταστρέφει όλα
Γεροντάρα: Θα είναι τα ίδια που  με αυτά που μας βάζανε στο στρατό για να μην μας κάνει κούκου
Ταρίφας: Μπήκε ένας γέρος τις προάλλες με μια κοπέλα απ'αυτές που κάνουνε show και του λέω τι το τραβολογάς εσύ ρε το μωρό , είσαι εσύ τώρα για αγάπες; Κωλοταρίφα μου λέει  εγώ έχω τσέπη που αντέχει και θα κάνω ότι γουστάρω...

Πέμπτη 21 Απριλίου 2011

Bong!


     Οι περίοικοι σήκωσαν σαστισμένοι τα βλέμματα. Η ιπτάμενη γάτα στριγκλίζοντας διέγραψε μια έλλειψη στον αέρα και προσγειώθηκε σε ένα ολόλευκο καπό. 'Εμεινε εκεί τρέμοντας να εκπέμπει ένα ολοένα και πιο αδύναμο κλαψούρισμα ώσπου βουβάθηκε. Ήταν μια καθετιά κεραμιδόγατα που τώρα έμοιαζε με αντιαισθητικό σήμα αυτοκινήτου. Το πραγματικό είχε χωθεί στο στομάχι της. Μια άλως από κόκκινο υγρό ξεκινούσε γύρω απ'το μουλιασμένο τρίχωμα της κοιλιάς και απλωνόταν κυκλικά με ταχύτητα στη γλιστερή επιφάνεια.Χοντρές στάλες αίματος κυλούσαν στην κατηφορική λαμαρίνα εξοστρακίζονταν στον προφυλακτήρα και έπεφταν στην άσφαλτο πιτσιλώντας πόδια που αποτραβιόντουσαν βεβιασμένα.
   ¨Ενας κασκετοφόρος άντρας με καμηλό παλτό κινήθηκε κατά μήκος των χοντροντυμένων πλατών που είχαν παραταχθεί σε σειρά μπροστά στο αυτοκίνητο. Ξάφνου συστράφηκε κατά το μέρος του ατυχήματος και έφτυσε ανάμεσα στους ώμους δυο μεσηλίκων με ανοιχτόχρωμες καπαρντίνες. Μια μικρή ροδέλα γατοτροφής διέσχισε χειμωνιάτικα μποτάκια και αιχμές από κλείστες ομπρέλες χτυπώντας στη δεξιά ρόδα. Κάποιοι παρατήρησαν το αντικείμενο κάτω απ'το δυσανάλογα ομόσχημο ελαστικό. Ο άντρας έβαλε το χέρι ανάμεσα στο πλήθος και πέρασε μπροστά. Προχώρησε πατώντας τον αιμάτινο κύκλο αδιάφορα με το χέρι πια στην τσέπη. Στάθηκε πλάτη στον κόσμο και ένας μικρός μεταλλικός ορυμαγδός προηγήθηκε του στριψίματος του σωστού κλειδιού. Η ομήγυρη κοίταζε με περιέργεια.Το βλέμμα του οδηγού ήταν πλέον στραμμένο καταπάνω τους παρακάμπτοντας τον κατακόκκινο όγκο που ορθωνόταν  μπροστά τους. Το αυτοκίνητο πήρε μπροστά επαναφέροντας μια μακάβρια κινητικότητα στο κουφάρι. Βιαστικά ο οδηγός άρχισε να ξεπαρκάρει παστώνοντας στο κόκκινο τους μπροστινούς τροχούς. Πολλοί αγανακτισμένοι πήγαν να τον σταματήσουν. Ένας βάρεσε με κρότο την οροφή. Κάνα δυο έχωσαν τα δάχτυλα τους στην ελάχιστη σχισμή που άφηνε το αριστερό τζάμι.Μια γυναίκα αποπειράθηκε να αποκολλήσει το ζωντανό ουρλιάζοντας. Ο οδηγός φάνηκε προς στιγμήν να σαστίζει. Το χέρι του άφησε το τιμόνι και χάθηκε κάτω απ'το ταμπλώ. Το καπό  τινάχτηκε σε ημιόρθια  θέση με το γατί να εξακολουθεί να βρίσκεται καρφωμένο απάνω του. Αρτηρίες άρχισαν να τρέχουν στη λανολίνη λιμνάζοντας στο κεκλιμένο παρπριτζ. Ήταν οι σειρά των υαλοκαθαριστήρων να τεθούν σε λειτουργία. Παχύρευτο έκριμμα μπούκωσε τα θεριακλίδικα ρουθούνια και στόματα. Νεοσχηματισμένες στάλες μπήχτηκαν και άπλωσαν μέσα στα υφάσματα ενώ άρχισαν να χαρτογραφούν νέες πορείες πάνω στα ψυχρά δέρματα. Οι άνθρωποι πισωπάτησαν φρικιασμένοι. Το όχημα πήρε να σπινιάρει εκφοβίζοντας τους εκ νέου, έπειτα ανέπτυξε ταχύτητα χτυπώντας με τους προφυλακτήρες και τους καθρέφτες τα μεριά πολλών.
   Βρισιές έμειναν να εκτοξεύονται χωρίς παραλήπτη ανάμεσα στους παριστάμενους για αρκετή ώρα ενώ το λευκό αυτοκίνητο με τον κόκκινο σπίλο διέσχιζε γοργά την πόλη. Ο Bong ξεψυχισμένος εδώ και ώρα έμοιαζε με φιλοτέχνημα φιλόζωου εκδρομέα που επιστρέφει από βουνά όπου σημειώθηκε πρωτοφανής αργιλώδης χιονόπτωση.

P.S (ή Ψιτ!) : Αφιερωμένο στους ανθρώπους που δεν μπορούν να αντιληφούν τις δυϊκές συνομωσίες της ύπαρξης  και παντού βλέπουν μια ευκαιρία για κοινωνική παρέμβαση και επίδειξη ηθικής.